اقتصاد۲۴- «خانه ساختند، ولی امکانات ندارند.» این خلاصه حرف مردمی است که سالها پیش از تهران به پرند رفتند تا شاید زندگی بهتری داشته باشند. آنها میگویند بعضی از ساکنان بهدلیل همین کمبود امکانات در حال برگشتن به تهرانند، با وجود همه فقری که در این شهر منتظرشان است. «افرادی که خانهشان اینجا بود، واحد برای خودشان بود، اما بهدلیل کمبود مدرسه دوباره اینجا را رها میکنند و به تهران برمیگردند.»
این روایتها را حالا از زبان اهالی شهری کوچک در جنوب غربی استان تهران میشنویم که نامش از اوایل دهه ۹۰ بهنام شهری مهاجرپذیر شنیده میشد، اما حالا اهالی آن میگویند بعضی از ساکنان در حال بازگشت به تهرانند؛ چون امکاناتی در کار نیست. مشکلات این شهر حالا در حرفهای مسئولان هم راه پیدا کرده؛ همین دو هفته پیش بود که مسعود پزشکیان، نامزد انتخابات چهاردهم ریاستجمهوری که حالا برای این عنوان هم انتخاب شده، در حرفهای انتخاباتیاش گفت که به پرند رفته و وحشت کرده است؛ او گفت مطمئن است مردم این شهر مشکل آب پیدا خواهند کرد.
شهر پرند جوان که حالا جمعیتاش به حدود ۴۵۰ هزار نفر رسیده، بعد از اجرای طرح مسکن مهر در اواسط دهه ۸۰، بهسرعت از نظر جمعیتی رشد کرد، اما اهالی میگویند ماجرا به همین سادگی نیست و زیر پوست این شهر و در کنار ساختمانهای بلند مسکن مهر، اتفاقات دیگری رخ میدهد؛ خشونت، فروش مواد، سکونت اتباع غیرمجاز و احساس ناامنی. ساخت خانههای مسکن مهر در دولت نهم آغاز شد و موج مهاجرت به آن از همان اوایل دهه ۹۰ شدت گرفت و حالا این شهر به هفت فاز رسیده و در فاز آخر آن هم طرح مسکن ملی در جریان است. با وجود اینکه بیش از یک دهه از روند افزایشی جمعیت پرند میگذرد و ساکنان مسکن مهر بیشتر شدهاند، اما امکانات زندگی در این شهر کفاف جمعیت تقریباً نیممیلیون نفری آن را نمیدهد و حالا باید راههای طولانی را برای دسترسی به امکانات طی کنند؛ مسافتی حداقل تا رباطکریم و تهران.