اقتصاد۲۴- اکنون بورس تهران، هرچند به محدودههای جذاب ارزندگی چه از منظر بنیادی و چه از دیدگاه تکنیکال نزدیک شده، اما فشار و عطش فروش همچنان بر معاملات غلبه دارد. نسبت P/E کل بازار به ۵.۵واحد کاهش یافته که کمترین سطح از پاییز ۱۳۹۴تاکنون است. از نظر فنی نیز شاخص در محل تلاقی دو حمایت مهم قرار گرفته است. عبور از شرایط سخت کنونی، نیازمند تصمیمات و سیاستهای اقتصادی صحیح است تا بورس بتواند جایگاه رقابتی خود را در برابر سایر بازارها بازیابد.
بورس تهران طی سالهای اخیر به دلیل مجموعهای از سیاستهای ضدتولید و تصمیمات اقتصادی ناکارآمد، مسیر متفاوتی نسبت به بازارهای رقیب در پیش گرفته و از آنها عقب مانده است. نتیجه این روند، کاهش جذابیت بازار سهام برای سرمایهگذاران و انتقال بخش قابلتوجهی از نقدینگی به بازارهای موازی بوده است. پس از بازگشایی بازار در ۷ تیرماه، شاخص کل بهطور غافلگیرکنندهای چهار مرز حمایتی مهم خود را از دست داد و در نهایت در نیمه کانال ۲.۵میلیون واحدی آرام گرفت؛ محدودهای که از نظر تاریخی، بسیار نزدیک به سقف اردیبهشت ۱۴۰۲ است. این در حالی است که از آن تاریخ تاکنون، یعنی بیش از دو سال، شاخص کل عملا بازدهی خاصی نداشته و سرمایهگذاران بلندمدت با نوعی رکود و فرسایشیشدن سرمایه مواجه بودهاند.