زنان غربی تیک‌ تاکر در افغانستان؛ روایت سفر زیر سایه آپارتاید جنسیتی/ وقتی زن به عنوان «حامل رَحِم» ارزشمند می‌شود!

گذشته از کمکی که به پر کردن جیب طالبان می‌کنند، آن بلاگر‌های گردشگری به طالبان کمک می‌کنند تا تبلیغات خوبی داشته باشند. این واقعیت که زنان جوان عادی می‌توانند به افغانستان سفر کنند و از آنجا ویدئو منتشر کنند، به رژیم طالبان مشروعیت می‌بخشد. ممکن است آن کشور یک مکان استاندارد برای تعطیلات نباشد، اما با سفر بلاگر‌های گردشگری به افغانستان حکومت طالبان هنوز می‌تواند خود را به عنوان مقصدی برای گردشگران ماجراجوی جسور معرفی کند.
گذشته از کمکی که به پر کردن جیب طالبان می‌کنند، آن بلاگر‌های گردشگری به طالبان کمک می‌کنند تا تبلیغات خوبی داشته باشند. این واقعیت که زنان جوان عادی می‌توانند به افغانستان سفر کنند و از آنجا ویدئو منتشر کنند، به رژیم طالبان مشروعیت می‌بخشد. ممکن است آن کشور یک مکان استاندارد برای تعطیلات نباشد، اما با سفر بلاگر‌های گردشگری به افغانستان حکومت طالبان هنوز می‌تواند خود را به عنوان مقصدی برای گردشگران ماجراجوی جسور معرفی کند.

روایت سفر به افغانستان

اقتصاد ۲۴- ترجمه نوژن اعتضادالسلطنه- ایتالیا، دبی یا بالی را فراموش کنید. یک مقصد تعطیلات جدید و جذاب وجود دارد که اینفلوئنسر‌های گردشگری به آن هجوم برده‌اند: افغانستان. بله، کشوری که توسط طالبان اداره می‌شود، جایی که زنان از آواز خواندن، رانندگی، خندیدن و حتی نگاه کردن به مردان در ملاء عام منع شده‌اند، به یک جاذبه گردشگری غیرمعمول برای غربی‌ها تبدیل شده است.

به طور خاص، زنان غربی غیرمسلمان مشتاق هستند با بازدید از آن کشور که قرائت سخت گیرانه‌ای از اسلام گرایی بر آن حکمفرماست و از طریق تصاویر ثبت سفر‌های خود در رسانه‌های اجتماعی، تحمل و گشودگی خود را نسبت به فرهنگ‌های جدید نشان دهند. با توجه به سابقه به‌راستی فاجعه‌بار طالبان در زمینه حقوق زنان و به‌طورکلی حقوق بشر، این موضوع ممکن است عجیب به نظر برسد. 

از زمان به قدرت رسیدن طالبان در سال ۲۰۲۱ میلادی به این سو، پس از خروج نیرو‌های ایالات متحده و نیرو‌های ائتلاف مجموعه‌ای از قوانین وضع شد که هدف آن نامرئی کردن زنان در ملاء عام بود. البته زنان باید همیشه سر و هم چنین بخش عمده بدن خود را بپوشانند. آنان نمی‌توانند در دانشگاه تحصیل کنند. در واقع، آموزش پس از ۱۳ سالگی برای دختران ممنوع است. هیچ گونه برنامه تلویزیونی با بازیگران زن، سالن‌های زیبایی و رانندگان زن وجود ندارد. زنان اجازه ورود به پارک‌ها، باشگاه‌های ورزشی یا حمام‌های عمومی را ندارند. آنان نمی‌توانند در ملاء عام قرآن تلاوت کنند یا با صدای بلند صحبت کنند. آنان نمی‌توانند بدون همراه مرد بیرون از خانه رفت و آمد کنند. هم چنین، طالبان اخیرا ادعا کردند که “یک چشم برای دیدن زنان کافی است” و آنان باید در خارج از خانه یک چشم خود را بپوشانند. در هر حال، زنان ممکن است در افغانستان اصلاً وجود نداشته باشند. آنان تحت چیزی زندگی می‌کنند که به عنوان نوعی “آپارتاید جنسیتی” توصیف شده است.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *