به گزارش خبرنگار آنا، همزمان با تهدیدات پی در پی حمله به زیرساختهای انرژی و برق در جنگ فعلی، «امنیت انرژی» و حفظ پایداری زیرساختهای حیاتی، نقشی همتراز با توانمندیهای نظامی ایفا میکند. هدف قرار دادن شریانهای تامین سوخت، شبکههای توزیع برق و تاسیسات گازی، از جمله تاکتیکهای رایج برای فلج کردن اقتصاد و شکستن تابآوری اجتماعی در کشورهای درگیر تنش است.
در این میان، ایران که از مزیت پهناوری جغرافیایی، تنوع سبد انرژی و شبکههای توزیع غیرمتمرکز برخوردارند، در برابر حملات زیرساختی از قدرت مانور و ترمیمپذیری بالاتری بهرهمند است.
در مقابل، تمرکز تاسیسات حیاتی دشمن که در مساحتهای جغرافیایی محدود قرار دارد، به عنوان یک پاشنه آشیل استراتژیک عمل کرده و ضریب آسیبپذیری آنها را در یک جنگ فرسایشی به شدت افزایش میدهد. از سوی دیگر، تجربه طولانیمدت سازگاری با تحریمهای اقتصادی برای ایران میتواند به عنوان یک تمرین عملی برای تابآوری زیرساختهای داخلی در شرایط بحرانی عمل کند.