به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، سحرگاه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، منطقه غرب آسیا وارد مرحلهای تازه از تحولات امنیتی و ژئوپلیتیکی شد؛ مرحلهای که نه صرفاً یک درگیری نظامی محدود، بلکه نبردی تمامعیار میان ارادهها، محاسبات راهبردی و قدرت بازدارندگی بود.
در حالی که هیأت مذاکرهکننده ایران خود را برای حضور در دور ششم مذاکرات غیرمستقیم هستهای موسوم به روند مسقط آماده میکرد و امیدها برای حصول توافق هستهای میان تهران-واشنگتن تا حدودی زنده شده بود. رژیم صهیونیستی با پشتیبانی مستقیم آمریکا، در اقدامی تجاوزکارانه خاک جمهوری اسلامی ایران را هدف حملات نظامی قرار داد؛ حملاتی که از همان ساعات نخست، نشان داد دشمن تصور میکند میتواند با ترور فرماندهان، حمله به مراکز هستهای، ایجاد جنگ روانی و هدف قرار دادن مناطق مسکونی، ایران را دچار آشفتگی داخلی کرده و معادلات منطقه را به سود خود تغییر دهد. اما آنچه در ادامه رخ داد، دقیقاً نقطه مقابل سناریوی طراحیشده تلآویو و واشنگتن بود.
آغاز طوفان؛ وقتی دشمن محاسباتش را باخت