دانشمندان در مجله Sience Advances گزارش کردند این کودک احتمالاً دچار سندروم داون و همچنین ناشنوایی بود. به این ترتیب، کودک نئاندرتال قدیمیترین مورد شناختهشده از سندروم داون بهشمار میرود. اگر یافتهها تأیید شود، به شواهد موجود دراینباره افزوده میشود که نئاندرتالها از اعضای آسیبپذیر جامعه خود مراقبت میکردند
جوان آنلاین: بقایای استخوان جمجمه کودک نئاندرتال نشاندهنده ابتلای او به سندروم داون و همچنین مراقبت اجتماعی در میان نئاندرتالهاست!
بیش از ۱۴۶ هزار سال پیش، نئاندرتالها برای مدتی کوتاه ساکن غار کووا نگرا در اسپانیا شدند و پرندگان و حیوانات دیگر را شکار کردند. انسانشناسانی که روی استخوانهای بهجامانده از آنها مطالعه میکردند، به مورد عجیبی برخوردند: بخشی از جمجمه که استخوانهای گوش داخلی در آن فقط چند سانتیمتر بود و به کودکی حدوداً شش ساله تعلق داشت. استخوان، ناهنجاریهای کوچکی را نشان میداد که امروزه بیشتر در افراد مبتلا به سندروم داون دیده میشود.
دانشمندان در مجله Sience Advances گزارش کردند این کودک احتمالاً دچار سندروم داون و همچنین ناشنوایی بود. به این ترتیب، کودک نئاندرتال قدیمیترین مورد شناختهشده از سندروم داون بهشمار میرود. اگر یافتهها تأیید شود، به شواهد موجود دراینباره افزوده میشود که نئاندرتالها از اعضای آسیبپذیر جامعه خود مراقبت میکردند.
اسکنهای با وضوح بالا از استخوان کوچک گوش داخلی، فضای مارپیچی را نشان میدهد که بهطور قابل توجهی کوچکتر از استخوان گوش داخلی نئاندرتالهای دیگر است. پژوهشگران میگویند این ناهنجاری همراه با سایر ساختارهای غیرعادی در گوش داخلی به وضوح نشان میدهد کودک مبتلا به سندروم داون بوده است.