در همین جنگ ۴۰ روزه من کلی شاعر و نویسنده میشناختم که مثلاً میگفتند ما باید آماده باشیم اگر جنگ شد، واکنش نشان دهیم. جنگ شد، ولی این آدمهایی که من میشناختم و خودشان را شاعر مسلم میدانستند، واکنش نشان ندادند، اما جنگ شاعرهای خودش از جای دیگر پیدا کرد
جوان آنلاین: هر پدیده آدمهای خودش را میآورد. در حوزه نویسندگی هم این جنگ آدمهای خودش را خواهد ساخت و خواهد آورد. ادبیات و کنشگران ادبی (در حوزه داستان) عقبتر از مردم هستند، یعنی همچنان مردم وقایعی را رقم میزنند که ادبیات نه آنها را پیشبینی کرده، نه توانسته دربارهاش تعامل کند و نه فعلاً توانایی بازنمایی آن را دارد.
بلوغ فکری و رفتاری هر جامعهای تابعی از متغیرهای متنوع است. گاهی یک شعر یا یک تصویر میتواند هدایتگر افکار عمومی باشد. یکی از مؤلفههایی که در ایام جنگ تحمیلی اخیر محور تروریستی و شیطانی امریکایی‑ صهیونی علیه کشورمان، کارشناسان علوم مختلف را مبهوت کرده، حضور مداوم مردم در میدان است. اگر قرار باشد که شاخصههای زمینی و اثرگذار در بعثت مردم را رج بزنیم، حتماً ادبیات و شعر جزو اولینهای این لیست هستند. علیاصغر عزتیپاک پژوهشگر، نویسنده، داستاننویس و برگزیده بیستویکمین دوره جایزه کتاب سال شهید حبیب غنیپور، انتقاداتی را نسبت به ضعیف و بیاثر بودن کنشگران حوزه ادبیات داستانی مطرح کرده و آنها را عقبتر از مردم کف خیابان میداند. عزتیپاک در مورد تأثیر و نسبت ادبیات داستانی در رویکرد مقاومت مردم ایران در اتفاقات اخیر میگوید: معتقدم همچنان که در ۱۰۰ سال گذشته ادبیات جدید ایران نشان داده است، ادبیات و کنشگران ادبی ـ بهخصوص در حوزه داستان ـ عقبتر از مردم هستند، یعنی همچنان مردم وقایعی را رقم میزنند که ادبیات نه آنها را پیشبینی کرده، نه توانسته دربارهاش تعامل کند و نه فعلاً توانایی بازنمایی آن را دارد.
روشنفکران ادبیات داستانی با مردم آشتی کنند
عزتیپاک در ادامه میافزاید: انگار باید صبر کنیم تا بخش اصیل و روشنفکری ادبیات کمی فکر کند و به خودش بیاید و زبان بیان و چرایی را پیدا کند؛ اگر نه، هرچه که هست، لااقل ادبیات دخالتی به معنای داستانی در این خیزشها و دفاع جانانه مردم از کشورشان ندارد، بلکه این جوش و خروشها که مردم را به خیزش وامیدارد، بیشتر حس و فهم آنهاست که درک میکنند که با در خیابان ماندن و ایستادگی، به کشور و خانهشان فکر میکنند که در معرض خطر است و ما باید دفاع کنیم.