روز جهانی پارکینسون؛ ضرورت ارتقای آگاهی و رویکرد‌های نوین درمانی

یازدهم آوریل، مصادف با روز جهانی پارکینسون، فرصتی علمی و ارزشمند برای بازاندیشی در زمینه یکی از شایع‌ترین اختلالات نورودژنراتیو سیستم عصبی مرکزی است. این روز به افتخار، پزشک و پژوهشگری که نخستین‌بار در سال ۱۸۱۷ این بیماری را توصیف نمود، نام‌گذاری شده است.
پارکینسون
یازدهم آوریل، مصادف با روز جهانی پارکینسون، فرصتی علمی و ارزشمند برای بازاندیشی در زمینه یکی از شایع‌ترین اختلالات نورودژنراتیو سیستم عصبی مرکزی است. این روز به افتخار، پزشک و پژوهشگری که نخستین‌بار در سال ۱۸۱۷ این بیماری را توصیف نمود، نام‌گذاری شده است.

به گزارش خبرگزاری آنا، مریم روحانی حقیقی، متخصص نورولوژی و عضو هیات علمی گروه مغزو اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شیراز در یادداشتی نوشت: پارکینسون یک بیماری پیشرونده عصبی است که به‌طور عمده با تخریب نورون‌های دوپامینرژیک در ناحیه مشخص می‌شود. کاهش سطح دوپامین در مسیر‌های عقده‌های قاعده‌ای، منجر به اختلال در تنظیم حرکات ارادی و بروز علائم بالینی می‌گردد.

این بیماری با طیفی از علائم حرکتی و غیرحرکتی تظاهر می‌یابد: علائم حرکتی شامل لرزش در حالت استراحت، کندی حرکت (برادی‌کینزی)، سفتی عضلانی، اختلال در تعادل و راه رفتن و علائم غیرحرکتی شامل، اختلالات خلقی از جمله افسردگی و اضطراب، اختلالات خواب، کاهش حس بویایی، اختلالات شناختی در مراحل پیشرفته

شیوع بیماری با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد و اغلب در افراد بالای ۶۰ سال بروز می‌کند. با توجه به روند سالمندی جمعیت، انتظار می‌رود بار جهانی این بیماری در دهه‌های آینده افزایش یابد.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *