روزی که میدان مین کم آورد

او آرام بود و من مضطرب. دستم را به پایین‌تر کشیدم. پهلویش از ترکش خمپاره پاره شده بود، چیزی نگذشت که اکبر در بغل من شهید شد. یاد حرف آن روزش افتادم، گفتم اکبر همه بچه‌ها و رفقای همدانی، سرپل ذهاب‌اند بیا ما هم برویم آنجا.

او آرام بود و من مضطرب. دستم را به پایین‌تر کشیدم. پهلویش از ترکش خمپاره پاره شده بود، چیزی نگذشت که اکبر در بغل من شهید شد. یاد حرف آن روزش افتادم، گفتم اکبر همه بچه‌ها و رفقای همدانی، سرپل ذهاب‌اند بیا ما هم برویم آنجا.

جوان آنلاین:  اکبر فرجیان‌زاده ۲۴ اسفند ۱۳۳۴ در همدان متولد شد. پس از اخذ دیپلم و گذراندن خدمت زیر پرچم، بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب اسلامی جذب سپاه استان می‌شود. او در سال ۱۳۵۸ به همراه پاسداران همدان برای مبارزه با ضدانقلاب کردستانات، راهی مهاباد و سپس پاوه می‌شود و در کنار مصطفی چمران به نبرد با عناصر دست‌نشانده می‌پردازد.

وی علاوه بر حضور در مناطق بحران‌زده کردستان و کرمانشاه، در پادگان ابوذر به تربیت نیرو‌های جدید از استان همدان و نیز استان ایلام می‌پردازد. دامنه این آشنایی و ارتباط گسترده می‌شود و سرانجام، اکبر به سپاه ایلام مأمور و رسماً تا اول مهر ۱۳۵۹ مربی آموزش نظامی و سپس فرمانده عملیات سپاه پاسداران استان ایلام می‌گردد.

سعید فرجیان‌زاده، برادر اکبر، درباره عضویت او در سپاه می‌گوید:

به گزارش ایسنا، اکبر از اولین نیرو‌های جذب‌شده در سپاه پاسداران همدان در سال ۱۳۵۷ بود. او در اسفند همان سال، ابتدا به‌عنوان مربی پادگان ابوذر و سپس به‌عنوان فرمانده پادگان معرفی شد. در آنجا عملیات خوبی انجام داد. سپس اعزام شد به ایلام.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *