اقتصاد۲۴- هلیا برزویی- چهل و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر در حالی به ایستگاه آغازین خود نزدیک میشود که سایه اعتراضات و حوادث تلخ دی ماه بر سر آن سنگینی میکند. تاریخ سینمای پس از انقلاب پیش از این بزنگاههای مشابهی را از سر گذرانده است؛ سالهایی که در آن پرده نقرهای ناچار بود میان واقعیت عریان خیابان و ویترین مرسوم جشن، تعادلی شکننده برقرار کند. جشنواره امسال از منظر تقارن با ناآرامیهای اجتماعی در امتداد دورههای پرالتهابی همچون سالهای ۸۸، ۹۸ و ۱۴۰۱ ایستاده است.
اگرچه حضور پررنگ نهادهای حاکمیتی در تولید آثار سینمایی، به ویژه در دورههای اخیر به رویهای ثابت بدل شده است، اما آنچه جشنواره چهل و چهارم را از اسلاف خود متمایز میکند، تلاقی معنادار این تولیدات گرانقیمت با ریشههای معیشتی اعتراضات اخیر است. درحالی که بخش بزرگی از جامعه درگیر تبعات جراحی اقتصادی و نوسانات ارزی است، ویترین جشنواره بار دیگر به تسخیر فیلمهایی درآمده که با سرمایههای عظیم دولتی و ارگانی ساخته شدهاند.
نگاهی به فهرست منتشر شده از آثار راهیافته به جشنواره امسال نشان میدهد که از ۳۱ فیلم راه یافته به مسابقه، به طور قطعی ۱۳ اثر با بودجه دولتی ساخته شده است. در جشنواره فیلم فجر سال گذشته از مجموع ۳۳ اثر، ۱۲ فیلم آن با سرمایهگذاری ارگانهای دولتی ساخته شده بود.