دیر یا زود محدودیتهای اینترنتی برداشته میشود، اما آن چیزی که باقی میماند، خسارت به اعتماد و امنیت روانی جامعه است که به آسانی قابل جبران نیست.
به گزارش ایران۲۴ از اعتماد، فاطمه زهرا جامی نوشت: هفته را مرور میکنم، عمیقترین مکالمات، بهترین و بدترین لحظاتی که گذشت، حرفها، صداها، آدمها و راهها و… همه چیز کدر است. انگار مه غلیظی همه جا را فرا گرفته. میخواهم از بیرون باخبر شوم، اطلاعات و تصاویر دست و پا شکستهای نصیبم میشود. درست مثل اطلس مسیریابی که صفحاتی از آن پاره شده باشد و در میانه راه، ندانی که به راست بپیچی یا به چپ.