به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ عاشورا یک بُرش تقویمی در سال ۶۱ هجری نیست؛ یک جغرافیای محصور در نینوای باستان هم نیست. عاشورا، دکترین بیبدیل و ابدی تاریخ برای تفکیک مرزهای حق و باطل است. امروز که خیابانها دوباره در تسخیر پرچمهای سیاه است و طنین مرثیهها در جان شهر پیچیده، تقلیل دادن این حماسه به یک سوگواری صرف، بزرگترین جفا به مکتب سیدالشهدا (ع) است. پرسش بنیادین و ژورنالیستی در این روزها این نیست که «چگونه بر حسین (ع) بگرییم؟»، بلکه این است که «چگونه در مختصات امروز جهان، در جبهه حسین (ع) بایستیم؟»
انقلاب اسلامی ایران، نه یک رویداد تصادفی در اواخر قرن بیستم، که دقیقاً بازتولید و امتداد همین خط فکری در عصر هژمونیهای پوشالی بود. فلسفهای که امروز شالوده دیپلماسی، سیاست داخلی و منطقهای ما را میسازد، ریشه در همان خاکی دارد که با خون شهدای کربلا سیراب شد.