با عینیتیافتن خباثت و سلطهطلبی آمریکا در جنگ رمضان، میتوان اذعان کرد که تفاهمنامه کنونی و رویافروشیهای مرتبط با آن نیز سرنوشتی بهتر از رویافروشیهای برجام نخواهد داشت. همانگونه که تاکنون هم بندهای آن به طور شایسته و بایسته اجرا نشده است.
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ پس از حدود دو ماه فراز و نشیب دیپلماتیک، سرآخر تفاهمنامهای ۱۴ بندی بین ایران و آمریکا با میانجیگری پاکستان و قطر بین روسای جمهور دو کشور به امضا رسید.
حال فارغ از متن تفاهمنامه که از طرفی فاقد جزئیات لازم و پر از ابهام بوده و از طرف دیگر بندهایی هم به مذاکرات ۶۰ روز آتی موکول شده، عدهای که پس از انعقاد برجام بر طبل شادی میکوبیدند، باری دیگر پس از امضای تفاهمنامه کنونی با خوشخیالی عجیبی همه چیز را تمامشده دانستهاند.
گویی که این غربگرایان خوشخیال از سرگذشت برجام، تنها دعواهای سیاسیشان را به یاد دارند و نه بدعهدیهای طرف آمریکایی را. با این وجود، در اردوگاه اصلاحطلبان کماکان در بر پاشنه «اعتماد و خوشبینی به آمریکا» میچرخد!