۱۲:۳۰ – ۲۵ مرداد ۱۴۰۵
خروج ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» از منطقه نشان داد آسیبپذیری و تابآوری اصلی آمریکا را نباید فقط در احتمال اصابت موشک به ناو هواپیمابر جست.
باشگاه خبرنگاران جوان – خروج ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» از منطقه نشان داد آسیبپذیری و تابآوری اصلی آمریکا را نباید فقط در احتمال اصابت موشک به ناو هواپیمابر جست. زنجیره پنهان و مهم پشت پرده حملات آمریکا، شبکهای است که ناو را قادر به جنگیدن نگه میدارد؛ شبکهای بزرگ شامل پایگاهها، بنادر، کشتیهای پشتیبانی، انبارهای مهمات، قطعات، نیروهای کار و خدمه. ایران در طول جنگ از ۹ اسفند تا کنون، بهویژه در طول حملات اخیر، این شبکه را بهشدت هدف قرار داد و نشان داد که با فشار بر همین شبکه میتواند هزینه حضور بیشتر آمریکا در منطقه را افزایش دهد. این وضعیت شکست کامل نیروی دریایی آمریکا نیست؛ اما ادعای امکان ادامه نامحدود جنگ بدون فرسایش را جدی نمیگیرد.
سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا در ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ اعلام کرد ناو لینکلن پس از ۲۶۶ روز مأموریت، از جمله ۲۰۰ روز در منطقه جنگی، در قالب «چرخش برنامهریزیشده» به خانه برمیگردد. بااینحال همان بیانیه اعترافات تلخی برای ارتش تروریستی آمریکا داشت: «درمان تعدادی پرونده سلامت روان»، «تغییر برنامه غذایی هنگام در دسترس نبودن تدارکات تازه» و «محدودشدن تماس با خانواده در شرایط تهدید بالا»؛ بنابراین مناقشه اصلی نه بر سر ادامه توان رزمی ناو، بلکه بر سر بهایی است که خدمه و آمادگی آینده ناوگان برای حفظ آن پرداختهاند.
بررسی گزارشها طی بازه ابتدای سال گذشته (۱۴۰۴) تاکنون درباره ناوهای نظامی آمریکایی، حاوی دردسرهای مشترکی است که میان غولهای شناور آمریکایی در نزدیکی آبهای ایران جابهجا میشود از حذف توقفهای بندری، اختلال تدارکاتی و انباشت تعمیرات گرفته تا فرسودگی روانی و افزایش احتمال خطا در انجام مأموریت.