خواهرم کمی قبل از شهادت شهرستان پیش ما آمده بود و موقع برگشت ماشینش خراب شده بود. ما گفتیم این نشانه است که به تهران نروی و یکی، دو روز بمانی. قبول نکرد. ماشین را به تعمیرگاه برد و تا ظهر آماده شد. شب که به تهران رسید با اینکه خسته بود، اما یکشنبه یکم تیرماه به سرکار رفت و دوم تیر هم شهید شد
جوان آنلاین: شهیده پوراندخت سعادتنژاد سال ۱۳۴۷ در روستای خطبه سرای تالش درخانواده مؤمن و کشاورز به دنیا آمد و دوم تیرماه ۱۴۰۴ درحملات جنایتکارانه رژیم تروریستی صهیونیستی به زندان اوین به همراه تعدادی از مردم عادی، زن و کودک بیدفاع، به شهادت رسید. اسرائیل کودککش در اقدامی مغایر با قوانین بینالمللی و انسانی برخی ساختمانهای زندان اوین از جمله بهداری، ساختمان فنی ـ مهندسی، ساختمان ملاقات و دادیاری زندان را مورد هدف و حمله پرتابه قرارداد و مرتکب جنایت جنگی شد که تا ابد ننگ این جنایت در اذهان جهانیان خواهد ماند. شهیده پوراندخت که چند ماه تا بازنشستگیاش فاصله داشت در سازمان زندانهای استان تهران به عنوان کارشناس اجرای احکام خدمت کرد و سرانجام مزد سالها خدمت خالصانه را با شهادت و عاقبت بخیری گرفت. آنچه میخوانید حاصل همکلامی ما با «سمیه سعادتنژاد» خواهر شهیده و «نازیلا انسانپور» همسر برادر شهیده سعادتنژاد است.
سمیه سعادتنژاد (خواهر شهیده)
در خانواده شما چه روش تربیتی وجود داشت و شهیده در چه جوی بزرگ شده بود؟
ما در روستای خطبه سرای شهرستان تالش زندگی میکنیم. پدرم کشاورز است و همیشه اصرار داشت روزی باید حلال باشد و از مال حرام باید دوری کرد. ما با چنین تربیتی بزرگ شدیم. خانواده ما به شدت مذهبی بود و از کودکی با عشق امام حسین (ع) بزرگ شدیم. شهیده مقید به رعایت دستورات دین اسلام بود و در چنین فضایی رشد کرده بود.