پرونده قتل زن میانسالی که چهار سال پیش در خانهای اجارهای در پردیس به قتل رسید، بار دیگر با صدور حکم قصاص برای متهم اصلی، وارد مرحله تازهای شد.
جوان آنلاین: پرونده قتل زن میانسالی که چهار سال پیش در خانهای اجارهای در پردیس به قتل رسید، بار دیگر با صدور حکم قصاص برای متهم اصلی، وارد مرحله تازهای شد.
آذرماه سال ۱۳۹۹، با تماس زن جوانی با مرکز فوریتهای پلیس شهرستان پردیس، یک پرونده جنایی به جریان افتاد. دختر جوان که چند روز از مادرش بیخبر مانده بود، خود را به خانه او رساند و با پیکر بیجان مادرش روبهرو شد. کارآگاهان جنایی پس از حضور در محل، دریافتند زن میانسال بر اثر خفگی جان باخته است. در عین حال، هیچ نشانهای از تخریب قفل یا ورود اجباری به خانه دیده نمیشد؛ موضوعی که از همان ساعات نخست، فرضیه آشنایی قاتل با قربانی را تقویت کرد.
رد مرد بنگاهدار در زندگی مقتول
تحقیقات جنایی به بررسی روابط شخصی مقتول کشیده شد. در این میان، نام مردی ۵۵ ساله به نام «احمد» که صاحب یک بنگاه معاملات ملکی بود، بیش از دیگران جلب توجه کرد. او در نخستین بازجوییها هرگونه رابطه عاطفی با زن میانسال را انکار کرد، اما پیامکهای ردوبدلشده، اظهارات نزدیکان مقتول و بررسیهای پلیسی نشان میداد ارتباط میان آن دو بسیار فراتر از ادعای متهم بوده است. هرچه تحقیقات جلوتر رفت، تناقضهای گفتههای احمد نیز بیشتر آشکار شد؛ تناقضهایی که نگاه تیم جنایی را بیش از گذشته متوجه او کرد.
یک قتل در پرونده متهم
در میانه تحقیقات، کارآگاهان به سابقهای هولناک از متهم رسیدند. بررسی سوابق قضایی نشان داد احمد سالها قبل نیز به اتهام قتل همسرش بازداشت و محاکمه شده بود. براساس محتویات آن پرونده، او پس از قتل همسرش، جسد را به رودخانه انداخته بود؛ جسدی که هرگز پیدا نشد. اگرچه او در آن پرونده با جلب رضایت اولیای دم از قصاص نجات یافت و بار دیگر به جامعه بازگشت، اما همین سابقه باعث شد فرضیه دست داشتنش در قتل زن پردیسی بیش از هر زمان دیگری قوت بگیرد.
محاکمه
پس از تکمیل تحقیقات، پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. در نخستین جلسه محاکمه، دختر مقتول برای متهم درخواست قصاص کرد. وکیل خانواده مقتول نیز مدعی شد مژگان تصمیم گرفته بود به رابطه خود با متهم پایان دهد، اما احمد حاضر به پذیرش این موضوع نبود و بارها برای او مزاحمت ایجاد کرده بود. یکی از مهمترین اسناد پرونده، اظهارات یکی از همسایههای مقتول بود. او در تحقیقات گفت زمانی که چند روز از بیخبری مژگان گذشته بود، با احمد تماس گرفته تا از او سراغ مژگان را بگیرد، اما متهم جملهای بر زبان آورد که بعدها به یکی از مهمترین قرائن پرونده تبدیل شد. به گفته این شاهد، احمد در همان تماس تلفنی گفته بود: «او را در حمام کشتهاند.» این در حالی بود که هنوز جسد کشف نشده و محل دقیق جنایت نیز برای هیچکس مشخص نبود. همین جمله، پرسش بزرگی را پیش روی قضات قرار داد: احمد چگونه از جزئیاتی اطلاع داشت که هنوز حتی پلیس نیز از آن باخبر نشده بود؟