بازماندگان میناب از جایگاه قربانی به حاملان پیام ایثار رسیده‌اند

ذهن انسان مثل یک فایل، خاطرات و احساسات را ذخیره می‌کند. وقتی ما به یک حادثه نگاه می‌کنیم، بسته به «نگاه» ما، یا غم و ناامیدی تولید می‌شود یا امید و قدرت. خانواده‌های میناب خوب یاد گرفته‌اند به جای تمرکز بر «از دست دادن» بر «پیامی که شهیدان آوردند» تمرکز کنند. آنها در دل مصیبت، درس‌هایی یافته‌اند که باعث رشد معنوی‌شان شده است

ذهن انسان مثل یک فایل، خاطرات و احساسات را ذخیره می‌کند. وقتی ما به یک حادثه نگاه می‌کنیم، بسته به «نگاه» ما، یا غم و ناامیدی تولید می‌شود یا امید و قدرت. خانواده‌های میناب خوب یاد گرفته‌اند به جای تمرکز بر «از دست دادن» بر «پیامی که شهیدان آوردند» تمرکز کنند. آنها در دل مصیبت، درس‌هایی یافته‌اند که باعث رشد معنوی‌شان شده است

جوان آنلاین: «این انقلاب باید زنده بماند و زنده ماندنش به این خونریزی‌هاست… بریزید خون‌ها را؛ زندگی ما دوام پیدا می‌کند. بکشید ما را؛ ملت ما بیدارتر می‌شود. ما از مرگ نمی‌ترسیم و شما هم از مرگ ما صرفه ندارید. این دلیل عجز شماست.»

این جملات پرمغز امام خمینی (ره) در سال ۱۳۵۸، بعد از شهادت شهید مطهری، پاسخی قاطع به تهدیدات دشمن بود که هنوز نیز در برابر حملات بی‌منطق و عجزآلود آنها زنده است. دشمنانی که در جنگ اخیر نقاطی از کشور را هدف قرار دادند، اما حمله ددمنشانه به مدرسه «شجره طیبه» میناب پس از حمله به حسینیه امام خمینی (ره)، نشان از اوج ناتوانی و بی‌عدالتی آنها داشت. شهادت بیش از ۱۶۵ دانش‌آموز و ده‌ها معلم و والدین، ضربه‌ای جبران‌ناپذیر بود، اما در میان این غم عظیم، شاهدیم که آن نگاه عمیق و راهبردی امام خمینی (ره) در سال ۵۸، در سال ۱۴۰۵ نیز در میان بازماندگان میناب جان تازه گرفته و مردم این شهر، از دل سوگ، امید و ایستادگی می‌سازند. 

برای واکاوی این پدیده اجتماعی و روان‌شناختی، با «محبوبه مرادی»، روانشناس بالینی از تیم جهادی که از ۱۲ فروردین ماه برای همدردی و درمان بازماندگان شهدا به میناب رفته است، به گفت‌و‌گو نشستیم. مرادی که به دعوت اساتید روانشناسی به این منطقه سفر کرده، چنان درگیر حال و هوای داغدار میناب شده است که با وجود داشتن دو کودک خردسال ۵ و ۲ ساله، هر بار تنها چند روزی نزد خانواده است و دوباره برای ادامه خدمت به میناب بازمی‌گردد. 

در این گفت‌و‌گو، خانم مرادی با استناد به روایت‌های مستقیم بازماندگان و شاهدان عینی، به پرسش‌های اساسی درباره چگونگی عبور از تروما و رسیدن به «رشد پس از سانحه» پاسخ‌هایی روایت‌گونه داده است. وی می‌گوید: «تغییر نگرش در میناب مشهود است؛ جایی که مردم و خانواده‌ها یاد گرفته‌اند از دل غم به «رشد» برسند و از جایگاه «قربانی» به «حاملان پیام ایثار» تبدیل شده‌اند. آنها از این سوگ، نیرویی برای همبستگی و کنشگری گرفته‌اند. آنها رنج‌هایشان را سوختی برای تقویت ایمان و اخلاق ساخته‌اند و در این راه، آرامش و معنای تازه‌ای برای زندگی یافته‌اند. 
در ادامه، گفت‌وگوی کامل با این روانشناس را می‌خوانید. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *