چاقی و تمایل آنی برای خوردن مواد غذایی
بنابر نتایج پژوهشی که در سال 2010 انجام شد، ناحیهای از مغز به نام “اوربیتوفرانتال کرتکس” که مسئول فعالیت آنی و بدون انگیزه قبلی انسان است در کودکان چاق نسبت به کودکان لاغر کوچکتر است. هرچه اندازه این بخش کوچکتر باشد احتمال مصرف مواد غذایی به صورت آنی بیشتر است. اگرچه این مطالعه یک پیوند علت و معلولی را ثابت نکرده، اما ممکن است چاقی کودکان موجب کاهش اندازه ناحیه اوربیتوفرانتال کرتکس در آنها شود. همچنین، چاقی به عنوان عاملی اثرگذار بر سیستم ایمنی شناخته می شود که التهاب را در بدن افزایش می دهد. این افزایش التهاب ممکن است به چرخهای معیوب و آسیب دیدن بخشهایی از مغز منجر شود که این مساله نیز می تواند به مصرف بیش از اندازه مواد غذایی و چاقی بیشتر منجر شود.
چاقی و افزایش خطر زوال عقل
چربی شکمی بیشتر با کاهش حجم مغز در بزرگسالان میانسال مرتبط است. به گفته دانشمندان، چربی اضافی می تواند به التهاب بیشتر منجر شود که سطح استرس را افزایش می دهد و این مساله بر مغز اثرگذار است. چربی شکمی که به نام چربی احشایی نیز شناخته می شود هورمونهایی منحصر به فرد را آزاد می کند که ممکن است به شیوه متفاوت نسبت به هورمونهای آزاد شده از چربیهای دیگر مانند چربی زیر پوستی، بدن انسان را تحت تاثیر قرار دهد. مطالعات مختلف نشان دادهاند که خطر زوال عقل در افرادی که دارای حجم مغز کوچتری هستند، بیشتر بوده و این افراد نتایج ضعیفتری در تستهای شناختی کسب می کنند.
رژیم غذایی یویویی و خطر افزایش مصرف مواد غذایی
فعالیتهای مغز تنها با افزایش وزن تحت تاثیر قرار نمی گیرند، بلکه کاهش وزن نیز می تواند شرایط مشابهی را ایجاد کند. رژیم غذایی ممکن است چگونگی واکنش مغز به استرس را تغییر دهد و این مساله به پرخوری منجر شود. طی مطالعهای که در سال 2010 انجام شد، دانشمندان با اتخاذ رژیم غذایی برای موشها کاهش 10 تا 15 درصدی وزن آنها را موجب شدند. سپس، آنها اجازه دادند تا موشها وزن از دست رفته را جبران کنند. با این وجود، هنگامی که موشها در شرایط استرسزا قرار می گرفتند، غذای بیشتری نسبت به موشهایی که تحت رژیم نبودند، مصرف می کردند.