مردم امیدی به حل مشكلاتشان از طریق انتخابات ندارند/ ریشههای نارضایتی مردم به هیچ وجه از بین نرفته است
آرمان ملی آنلاین بحث «حضور» یا «عدم حضور» در انتخابات، «تحریم» یا «تأیید» مشاركت و سایر دوگانههایی از این دست، سالهاست كه در فضای عمومی كشور طرفداران و مخالفانی دارد. گروهی معتقدند با توجه به ردصلاحیتهای گسترده و اینكه فرد یا جریان منتخب در انتخابات قادر نیست به وعدههایش جامه عمل بپوشاند، بنابراین مشاركت مردم در انتخابات دستاورد دندانگیری به همراه نخواهد داشت. این دسته از فعالان سیاسی دوران اصلاحات را به عنوان نماد برجسته یك چنین دورانی دانسته و مبتنی بر رخدادهای آن دوران اساس تأثیرگذاری انتخابات را زیر سؤال میبرند. در برابر این دسته از مخالفان حضور در انتخابات اما گروه دیگری هم هستند كه معتقدند بخشی از مهمترین دستاوردهای مدنی ایرانیان در زمان شكلگیری همین حاكمیتهای دوگانه در زمان پیروزی دولتهای اصلاحطلب و میانهرو شكل گرفته است. دستاوردهایی چون شكلگیری بهار مطبوعات، توسعه تشكلهای مدنی، بهبود مناسبات ارتباطی با جهان، تك نرخ شدن ارز، طرح ایده گفتوگوی تمدنها و… (در دولت اصلاحات) بخشی از دستاوردهایی است كه برآمده از رأی مردم و مشاركت بالای آنها در
انتخابات است. در روزهایی كه به دلیل رخدادهای اعتراضی پاییز 1401 موضوع مشاركت بالای مردم در انتخابات 1402 و 1404 به یك خواسته جدی حاكمیت بدل شده، سراغ محسن میردامادی فعال سیاسی اصلاحطلب رفتیم تا درباره دورنمای پیش روی انتخابات 1402 گفتوگو كنیم. میردامادی با اشاره به اینكه انتخابات مشاركتی ملزوماتی دارد كه در حال حاضر نشانهای از تحقق این ملزومات مشاهده نمیشود در خصوص مشاركت یا عدم مشاركت اصلاحطلبان در انتخابات پیش رو میگوید: «اگر زمانی مجلس فاقد اختیارات ذاتی خود شد به جای یك نهاد كنترلكننده و بازدارنده فساد عملا تبدیل میشود به مركز توزیع رانت و كارهایی از این قبیل. دل بستن به چنین مجلسی عدول از اصول یك جریان اصیل سیاسی است، صرفنظر از اینكه رقیب چه میكند.»