بررسی مواجهه دولت با پیمان منطقهای شانگهای
مصادره یک دستاورد بینالمللی | شانگهای یک پیمان فرادولتی در ایران است
موفقیت دولتها به عناصر گوناگونی بستگی دارد که اغلب افراد تاثیر پررنگ عملکرد اقتصادی را در موفقیت آن دولت بهعنوان امر مهمتر در نظر میگیرند، اما این بدان معنا نیست که سایر عناصر، متغیرها و حوزهها تاثیر مستقیمی بر مساله موفقیتهای عملکردی نداشته یا ندارند. لذا قدر مسلم یکی از مهمترین حوزهها در این خصوص حوزه سیاست خارجی است که دولتها با عملکرد مطلوب در آن میتوانند نه تنها ارتباطات بینالمللی را گسترش داده و نفع آن را به ملت و کشور برسانند بلکه مواهب و ثمرات اقتصادی زیادی را برای کشور به ارمغان بیاورند.
به گزارش آرمان ملی آنلاین از همینرو حضور در معاهدات، پیمانها، توافقات و همکاریهای منطقهای و بینالمللی بسیار میتواند سازنده و موثر باشد. برنامه جامع اقدام مشترک یا به اختصار همان «برجام» یکی از توافقات بینالمللی موفقی بود که ایران با 4 کشور غربی به اضافه چین و روسیه منعقد کرد و توانست در مدت محدودی که این توافق با چالش و مشکل روبهرو نبود از ثمرات اقتصادی و روابط مثبت بینالمللی با کشورهای عضو بهره ببرد. هر چند که با خروج آمریکا از برجام و وضع تحریمهای شدید برای ایران باعث شد تا نگاهها به برجام بهعنوان یک توافق ثمربخش و مفید بعضا تغییر کند.