چرا چین و روسیه ایران را شریک استراتژیک نمیدانند؟
کشورها معمولا در پی منافع ملی خود هستند و هر جا که منافع ملی آنها ایجاب کند به همان سمت و سو حرکت کرده و اعلام موضع میکنند. در ارتباط با چین و روسیه نیز که سیاست ایران هم در همین راستا نگاه به شرق تعریف شده ایران سیاست خارجی خود را در نزدیکی به این دو کشور تعریف کرده است. دو کشوری که در سازمان همکاریهای شانگهای هستند و ایران نیز به همین واسطه و حتی سالها پیش از اینکه به عضویت دائم و رسمی شانگهای درآید روابط نزدیکی با این دو کشور برقرار کرده است تا در برابر فشارهای غرب و تحریمهای آمریکا و اروپا بتواند از ظرفیت این دو کشور استفاده کند تا به نحوی نیازهای اقتصادی خود را رفع کند و هم اینکه از نظر سیاسی در مجامع بینالمللی پشتیبانی هم داشته باشد.
به گزارش آرمان ملی آنلاین علی اصغر زرگر، تحلیلگر مسائل بینالملل نوشت: این کلیت سیاست خارجی ایران در حال حاضر و دهه گذشته است که برای کاستن از فشارهای غرب سعی کردیم این سیاست را پیش بگیرید. البته غافل از اینکه کشوری مثل چین یک تجارت سطح بالایی نزدیک به 500 میلیارد دلار با آمریکا دارد همینطور با کشورهای عربی که چیزی حدود 70 میلیارد دلار تجارت دارد و بخشی از منابع انرژی و سرمایه گذاری خود را تامین میکند. همینطور روسیه که کمبود منابع ارزی دارد و اکنون تحت تحریم و فشارهای سیاسی و نظامی غرب است.
