ماجرای ورودش به فوتبال از آنجایی شروع شد که روزی با دوستانش به تماشای بازی آموزشگاهی که تیم مدرسهشان در آن شرکت داشته رفتند. در همان روز دروازهبان تیم مدرسه آسیب دید مربی تیم با توجه به بلندی قامت او (۱۸۵ سانتی متر) و بسکتبالیست بودنش، از او خواسته که به جای دروازهبان، درون دروازه بایستد. که با اصرار مربی و با ترس و لرز و دلهره درون دروازه ایستاده.
ناصر حجازی از آن روز به عنوان یک روز بیاد ماندنی و خاطرهانگیز یاد میکند و حتی خودش هم باورش نمیشده که چرا با وجود آنکه برای اولین بار درون دروازه ایستاده، اینقدر خوب توپ میگرفته و زمانی که بازی تمام شد، همه تماشاگرانی که برای دیدن مسابقه آماده بودند، تشویقش کردند.
از همان زمان بود که ناصر حجازی به دروازهبانی روی آورد. تیم فوتبال نادر در دسته دوم باشگاههای تهران اولین باشگاهش بود و از همان تیم به تیم ملی جوانان و تیم ملی بزرگسالان رسید. در سال ۱۳۴۸ به تاج (استقلال) پیوست و در همان سال اول، قهرمانی جام باشگاههای آسیا و جام تخت جمشید را با این تیم به دستآورد.
تا پایان دوران بازیگری خود بهجز یک سال و نیم در بین سالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۸ که برای تیم شهباز بازی کرد و مدت کوتاهی پس از جام جهانی ۱۹۷۸ که با تیم منچستر یونایتد تمرین میکرد و ۵ بازی برای تیم ذخیرههای یونایتد انجام داد، در بقیه این مدت دروازهبان استقلال تهران بود و با این تیم چندین دوره قهرمانی در لیگ کشور، جام باشگاههای تهران، جام حذفی ایران و جام باشگاههای آسیا را جشن گرفت.