خبرگزاری میزان – کتاب «دیپلماسی شهری» توضیحات و تبیینهای گستردهای از برخی شهرهای مختلف و چگونگی تعامل آنها با همتایان خود در جهان و همینطور با مملکت-ملتها، سمنها و فضاهای عمومی خارجی به مخاطب ارائه میدهد. فصول این کتاب رویکردهایی نظری و تحلیلی را در کنار نمونههای مطالعاتی برای بررسی دیپلماسی شهری و فهم اساس شیوههای آن مطرح میکند. این کتاب با گردهم آوردن گروه متنوعی از مؤلفان، از نقاط متفاوت جغرافیایی و زمینههای دانشگاهی و شغلی مختلف با صداهایی از رشتههای متعددی مانند دیپلماسی، علوم سیاسی، علوم ارتباطات، جامعهشناسی، بازاریابی و گردشگری با مخاطبانش سخن میگوید.
باتوجه به اینکه بیش از نیمی از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی میکنند و با افزایش پیشبینیشده این رقم به حدود 60 درصد در دهه آینده (اداره امور اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، 2016) میرسد، تأکید بر اهمیت شهرها تقریباً لفظی حشوآمیز است. شهرها بهعنوان مکانهایی برای زندگی، کار و بازی سرگرمی رفاه، ایمنی و امنیت ساکنان خود را تسهیل میکنند و درعینحال “تراکم، تعامل و شبکههایی را ایجاد میکنند که ما را خلاقتر و سازندهتر میسازند” (فلوریدا، 2011، پاراگراف 2). این امر بهویژه در زمینه دیپلماسی عمومی اهمیت دارد زیرا فعالیتهای دیپلماسی عمومی یا به دستِ و یا از طریقِ حکومتهای شهری اجرا میشود. در اصل، دیپلماسی عمومی در مورد ارتباطاتی است که بین مردم با مردم و بین مردم و حکومتهای خارجی ایجاد میشود. شهرها اولین فضاهای کالبدیای هستند که در آن عامۀ خارجی با یک کشور و مردم آن تعامل میکنند. نمونههای سنتی نقش شهرها در دیپلماسی عمومی شامل خواهرشهرهای بینالمللی و برنامه بینالمللی بازدید رهبران است.
این کتاب شامل چهار بخش است: سه بخش مفهومی و یک بخش به تحلیل نمونههای موردی اختصاص یافته است. درحالیکه در مورد نقش شهرها در عرصه بینالمللی بحث میشود، مفهوم دیپلماسی شهری بهعنوان یک اصطلاح چتری برای توصیف اقدامات حکومتهای محلی است که قصد دارند سطح شهرهای خود را در جهان بالا ببرند و بر سیاستهای جهانی بهنحویکه به سود منافع مردمشان باشد، تأثیر بگذارند.