آندری مارتینوف یکی از ساکنان سوچی و از جمله دو هزار نفری است که ساخت و سازهای المپیک، آنها را بی خانمان کرده است.خانه او در نتیجه ساخت استادیوم المپیک تخریب شد و او از سه سال پیش همراه همسرش مجبور شده در یک اتاق محقر زندگی کند. فرزندانشان را هم نزد اقوام فرستاده اند.مورد آندری، مورد پیچیده ای است. مقامات محلی اصرار دارند که سند مالیکت او جعلی است اما او خود را قربانی فساد حاکم بر دیوانسالاری روسیه می داند.
او می گوید: «این سند خانه ام است و اینها هم تمام مکاتباتی که با دادگاه و مسئولان اداری داشته ام. از مسئولان اداری تقاضای کمک هم کرده ام. نمایندگان کمیسیون آمدند و بجای اینکه بما کمک کنند اعلام کردند ساخت و ساز ما غیرقانونی بوده. بعد هم از دادگاه نامه آمد که خانه ما را خراب می کنند. وقتی جوان بودم هاکی بازی می کردم و مدال طلا گرفته بودم اما امروز این هاکی است که همه چیز را از من گرفته. میزبانی بازیهای المپیک موجب بدبختی من شده و خانواده من را به یک خانواده محتاج و بی سرپناه تبدیل کرده است.»
اما قوانین ضد همجنسگرایی روسیه بیش از هر موضوع حقوق بشری دیگر، حساسیت جامعه بین الملل را بر انگیخته و نگرانی سازمانهای حقوق بشری را در مورد سرکوب همجنسگرایان در روسیه بدنبال داشته است.در همین راستا برخی از سران کشورهای غربی، از جمله آمریکا، به نشانه اعتراض تصمیم گرفته اند در افتتاحیه این بازیها شرکت نکنند.ولی تحریم مراسم افتتاحیه به نظر سایمون سیمونوف، یک فعال حقوق بشر راه درستی نیست. او می گوید برای ساخت امکانات میزبانی، هفتاد هزار کارگر خارجی مورد سوء استفاده قرار گرفته اند و با پایان بازیها، بیم آن می رود که وضعیت بدتر هم بشود.