اما به‌نظر این مصوبه مجلس بی‌مخالف و نظر هم نیست و هر روز از پی روز دیگر اظهارنظری در فضای رسانه‌ای پیرامون مذمت تعطیلی شنبه‌ها مطرح می‌شود.. مساله اینجاست که اساس تعطیلی آخر هفته و افزایش آن به دور روز بر مبنای ارائه لایحه دولت به مجلس در راستای ماده ۸۷ قانون مدیریت خدمات کشوری درباره کاهش ساعات کاری ادارات و افزایش تعطیلات پایان هفته بوده است. اما به طور مشخص 2 نوع نگاه به مساله تعطیلی شنبه‌ها مطرح است. نخست؛ آنهایی‌که موضوع را از دریچه مسائل اقتصادی و ارتباطات بین‌المللی کشور با جهان می‌بینند و نگرش دوم آنهایی‌که موضوع را صرفا از منظر مسائل مذهبی و اعتقادی می‌نگرند. در حالی‌که اگر بنا را بر چرایی این مساله بگذاریم که اساسا چرا به جز جمعه یک روز دیگر باید تعطیل باشد و علت را دریابیم دیگر مساله تا حد زیادی حل می‌شود. استدلال منطقی نیز از این قرار است؛ از آنجا که در جهان اغلب کشورها شنبه و یکشنبه تعطیل هستند و در ایران نیز پنجشنبه‌ها نیمه تعطیل و جمعه‌ها تعطیل است عملا از هفت روز هفته که می‌توان با دنیا ارتباط برقرار کرد، 4 روز آن بابت تعطیلات کنار می‌رود و عملا برای مراودات، داد و ستدهای بین‌المللی 3 روز باقی می‌ماند و بسیاری از فرصت‌ها و اقدامات به همین خاطر بعضا از دست رفته یا به تاخیر می‌افتد. اما اینکه بتوانیم در تعطیلات تا حدی خود را با جهان همسان کنیم بیشتر و بهتر در جهت منافع ملی خواهد بود. چرا که به لحاظ هزینه فایده اقتصادی اگر به موضوع نگاه کنیم این می‌شود که در صورت تعطیلی شنبه‌ها و روز کاری شدن پنجشنبه‌ها به جای 3 روز 4 روز کاری خواهیم داشت که به مراودات اقتصادی، مالی و تجاری با دنیا بپردازیم. اما تعطیلی پنجشنبه‌ها عملا چیزی را تغییر نخواهد داد و در بر همان پاشنه سابق خواهد چرخید چرا که پنجشنبه‌ها سابق بر این نیز نیمه تعطیل بوده است. در همین راستا عباس آخوندی، وزیر راه و شهرسازی دولت دوازدهم در واکنش به مصوبه تعطیل‌شدن شنبه در مجلس یازدهم، در کانال تلگرامی خود نوشت: «کشوری که مراودات مالی و بازرگانی‌اش با تحریم روبه‌رو است و فعالیت‌های تجاری‌اش با ده‌ها واسطه و هزینه‌های مالی متعدد صورت می‌گیرد، چه شنبه‌ها تعطیل باشد و چه پنجشنبه! چه فرقی می‌کند؟»

منبع  : پایگاه خبری و تحلیلی آرمان ملی

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید