حمله رژیم صهیونیستی به ایران بهعنوان اقدامی در تضاد آشکار با حقوق بینالملل، آزمونی تاریخی برای بسیاری از مدعیان پایبندی به دیپلماسی محسوب میشود که توانست بار دیگر واقعیت استانداردهای دوگانه سازمانها و سازوکارهای دارای مسئولیت حفظ و ارتقای دیپلماسی و صلح را مورد تاکید قرار دهد.
ایران از همان ابتدای وقوع تجاوز، مکاتبات خود را با نهادها و سازوکارهای بینالمللی با هدف مستندسازی جنایت و آگاهسازی درباره جزئیات تلفات و خسارتها آغاز کرد؛ نمایندگی دائم ایران در سازمان ملل نیز با ارسال نامهای رسمی به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل و رئیس دورهای شورای امنیت، گزارش جامع و بهروزشدهای را از جنایتهای رژیم صهیونیستی، بهویژه قربانیان کودک و زن شهید شده در جریان ۱۲ روز تجاوز نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران ارائه و خواستار ثبت و توزیع آن بهعنوان سند رسمی شورای امنیت شد.
با در نظر داشتن مکاتبات مقامهای مختلف ایران با آنتونیوگوترش، دبیرکل سازمان ملل، رئیس دورهای شورای امنیت، نماینده ویژه دبیرکل در امور کودکان و درگیریهای مسلحانه، صلیب سرخ، کمیسر عالی حقوق بشر، … بهانه و توجیهی برای اتخاذ رویکرد نامناسب به دلیل بیاطلاعی و ناآگاهی از ابعاد این جنایت باقی نمیماند.