قدرت های نامی
منبع تغذیه یک کامپیوتر بر اساس ماکزیمم توان خروجی رده بندی می شوند. منبع تغذیه های معمول بازار معمولا ۵۰۰ وات هستند. و در توان های کمتر هم تا ۳۰۰ وات وجود دارند که برای کامپیوتر های کوچکتر و کم مصرف تر به کار می روند که مصارف محدودی هم دارند. اما منبع تغزیه کامپیوتری که برای بازی های کامپیوتری یا کار های گرافیکی و.. استفاده می شود باید ۴۵۰ وات ۱۴۰۰ وات توان داشته باشد. یک کامپیوتر معمولی با تغذیه ۵۰۰ تا ۸۰۰ وات به خوبی کار می کند اما کامپیوتری که بسیار مجهز است و برای کار های سنگین مورد استفاده قرار می گیرد نیاز به یک منبع تغذیه ۸۰۰ تا ۱۴۰۰ وات دارد. اما کامپیوتر هایی هم هستند که نیاز به منبع تغذیه بالاتر تا ۲۰۰۰ وات دارند این کامپیوتر ها معمولا چندین هارد دیسک، دو یا چندین CPU و چندین کارت گرافیکی دارند و فوق العاده کارا هستند و عمدتا برای سرورها مورد استفاده قرار می گیرند. یک منبع تغذیه می تواند توانی بیش از مقدار نامی خود فراهم نماید اما دمای آن افزایش می یابد بنابراین تا حدی که دمای کار اجازه بدهد می توان مقداری اضافه بار به آن تحمیل کرد. مثلا یک منبع تغذیه ۳۰۰ وات به صورت لحظه ای می تواند کار یک منبع ۵۵۰ وات را انجام دهد و دمای آن تا ۲۵ درجه سانتیگراد افزایش می یابد یا از یک منبع ۴۰۰ وات می توان به اندازه ۴۵۰ وات به طور مداوم توان گرفت اما دمای آن تا ۴۵ درجه سانتیگراد افزایش می یابد. اما گاه اعدادی که روی منبع تغذیه ذکر می شود خیلی دقیق نیست و این منبع تغذیه در شرایط کار واقعی ممکن است کمتر از این توان داشته باشد و طبیعی است که دمای آن بالا می رود.
بنابراین عقل و منطق حکم می کند که در انتخاب منبع تغذیه کمی توان بالاتری را انتخاب نماییم. یک کامپیوتر معمولی که با آن خیلی هم کار های سنگین محاسباتی یا رندرینگ هم انجام نمی دهید باز هم به منبعی بیش از ۳۰۰ تا ۳۵۰ وات در ماکزیمم شرایط بار دارد.