همانطور که در بالا اشاره شد، این شیوه در ایران بیشتر از سوی زنان مورد استفاده قرار میگرفته است و کمتر مردم به یاد دارند که یک مرد آنهم به دلیل اعتراض به شرایط سخت اجتماعی خود دست به خودسوزی بزند اما دیروز رسانههای خبری، خبر از یک خود سوزی جلوی وزارت نفت آنهم هنگام بازدید حسن روحانی از این وزارتخانه خبر دادند.
فرد مورد نظر که 58 ساله و کارمند صنعت نفت در جنوب کشور بوده است، پس از این حادثه راهی بیمارستان شد و پزشکان از سوختگی 55 درصدی او خبر دادند. بعد از این ماجرا، شایعات فراوانی در شهر پیچید و هرکسی از علت این حادثه سخن به میان میاورد. در میان این شایعهها یک منبع آگاه در ریاست جمهوری ضمن تایید خبر خود سوزی گفت: «خود سوزی این فرد ارتباطی با حضور رییس جمهور در وزارت نفت نداشته و زمانی اتفاق افتاده که رییس جمهور محوطه وزارت نفت را ترک کرده بود»
حضور حسن روحانی و یا عدم حضور او چندان تاثیری در این ماجرا ندارد، مسئلهای که در این میان مهم است، ظهور یک شیوه جدید در اعتراضهای مردمی به شرایط اجتماعی کشور است. تا بیش از این مردم اعتراضهای خود را با صدای بلند، پرتاب کفش و گاهی هم سنگ و مهر نشان میدادند.
شاید خالی از لطف نباشد که شیوه اعتراضی مردم ایران در مقابل مسئولان را مرور کنیم و ببینیم ایرانیان نقدهای خودرا چگونه به مسئولان نشان میدادند. شایع ترین شیوه اعتراضی مردم ایران، فریاد کشیدن و برهم زدن سخنرانی است. شیوهای که به ویژه بعد از سال 76 و پیروزی سیدمحمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری در ایران بسیار رواج پیدا کرد.
