علیرضا احمدی کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگو با میزان در مورد روز پنجم ماه محرم گفت: روز پنجم محرم را با عنوان روز حبیب بن مظاهر و عبدالله بن حسن نوجوان کوچک امام مجتبی(ع) نامگذاری کرده‌اند. حبیب بن مظاهر یکی از مسن‌ترین افراد کاوران کربلا محسوب می‌شد، وی یکی از برجسته‌ترین قاریان قرآن کریم بود و در رکاب امام حسین (ع) با دشمنان مبارزه کرد و در نهایت به شهادت رسید.
وی ادامه داد: حبیب بن مظاهر از ابتدا به عنوان شجاع اهل بیت(ع) شناخته می‌شد. این شخصیت بزرگوار در شب عاشورا خود را بیشتر نشان داد. ایشان زمانی که متوجه شد که حضرت زینب(س) از وفاداری یاران و سپاه اطمینان ندارد، تمام افراد وفادار به امام حسین(ع) را جمع کرد و به طرف خیمه‌های بنی‌هاشم و حضرت زینب(س) رفت و در مقابل آن ایستاد. سپس به نمایندگی از جمع با صدای بلند گفت: «سلام و درود بر شما ای سروران ما! ای خاندان رسالت! این شمشیرهای جوانان و غلامان شماست که سوگند خورده‌اند تیغ در غلاف نبرند مگر اینکه بر گردن دشمنان شما فرود بیایند. این هم نیزه‌های جوانان و غلامان شماست که قسم خورده‌اند آن را در سینه دشمنان شما بنشانند.» همان موقع امام حسین(ع) از خیمه بیرون آمده و از حبیب و همه سپاهیان تشکر و برایشان دعای خیر کرد.
احمدی به رویکرد حبیب بن مظاهر در روز واقعه عاشورا اشاره و بیان کرد: قبل از حبیب، دوستش مسلم بن عوسجه به میدان رفت و بعد از مبارزه بر خاک افتاد. امام حسین(ع) و حبیب بن مظاهر بالای سر او رفتند و مسلم به حبیب وصیت کرد که: «با امام حسین(ع) باش و تا دم مرگ در رکاب او بجنگ تا به شهادت برسی» و او نیز همین کار را کرد. حبیب بن مظاهر تا انتها در مقابل دشمنان ایستاد و به قول خود در مقابل حضرت زینب(س) وفادار ماند. در نهایت و پس از اتمام واقعه کربلا عبیدالله برای سر بریده شده حبیب بن مظاهر صد درهم جایزه تعیین کرد و آن گاه سر را در شهر گرداندند.