در این روز خویش و تبار با هدایا به تبریك تازه عروس میروند. عروس هم به مهمانان عطر، صابون، حنا یا آیینه اهدا میكند.
فیروزه احمداوا كه آموزگار است، در باره آیین محلی میگوید: “عید عروسان از نیاكان ما، از مادر و مادربزرگهای ما باقی مانده است. ما تلاش میكنیم كه این آیین را در آینده هم زنده نگاه داریم. این رسم نشان میدهد كه عروس باید چگونه در خانه مادرعروس رفدار كند، چه گونه مهمانان را پیشواز بگیرد و به آنها احترام بگزارد”.
مردم با صدای سورنای و سرودخوانی به بزمگاه “جشن عروسان” میروند. زنی سرود “سلامنامه” میخواند “عید عروسان” در مركز ناحیه غانچی، زودتر از جشن عروسان روستای غزنترك برگزار شد.
عید عروسان به لهجه مردم این محل “تپه چه”، یعنی تپه كوچك نام دارد و در هیچ جای دیگر تاجیكستان برگزار نمیشود.
از نوروز سال گذشته تا امروز 215 نفر دختران روستای غزنترك عروسی كرده اند و گروهی از آنها امسال در “جشن عروسان” ساكنان روستا شركت داشتند.
این جشن فقط عبارت از رقص و خرسندی و گردش نیست. بعضی جوانان و دختران در كنار جشن و خرسندی بخت خود را میجویند.