نویسنده: نیكلا‌س‌كار؛ ترجمه: سیدمصطفی ناطق‌الا‌سلا‌م
هر روز در حدود صد مطلب را از سایت‌های خبری و وبلاگ‌های مختلف از طریق Feed دریافت می‌كنم. گذشته از این‌كه می‌دانم به خواندن دقیق تك‌تك آن‌ها نمی‌رسم، حتی مرور كردن آن‌ها نیز وقت قابل توجهی می‌طلبد و برایم تبدیل به یك گرفتاری روزمره شده است. چرا از مرور كردن لااقل بخشی از این محتوا صرف‌نظر نكنم؟
پاسخ برای من نیز همچون بسیاری دیگر از كاربران چندان واضح نیست. ترس از دست دادن مطالب جالب و آموزنده (بله، ترس) یكی از این دلایل است، اما تنها دلیل نیست. طبعاً مطالعه آنلاین با این حجم و سرعت، بر عادت‌های انسان تأثیر می‌گذارد.
معمولاً درباره آثار بازی كردن طولانی‌مدت با كامپیوتر یا تبعات فرهنگی و اجتماعی سرگرمی‌های كامپیوتری زیاد می‌خوانیم و می‌شنویم، اما آیا اندیشیده‌ایم كه كارهایی مثل «مطالعه» آنلاین یا «تحقیق» آنلاین چه اثری بر ما می‌گذارند؟ این نوع فعالیت‌ها، برخلاف سرگرمی‌های كامپیوتری متداول، در فرهنگ عمومی بار ارزشی مثبت دارند و ممكن است آن‌ها را كاملاً مفید و بی‌ضرر بدانیم. اما «پاك‌ترین» كاربران اینترنت و كامپیوتر هم از نظر ذهنی در خطرند. مانند همیشه، شیطان در جزئیات لانه كرده‌است و این بار «سیطره كمیت»، كیفیت مطالعه و تفكر ما را تهدید می‌كند.