تسنیم: متقاضیان نهضت ملی مسکن از فاصله قابل توجه میان وعدهها و روند اجرای پروژههای حمایتی مسکن گلایه دارند.
از مسکن مهر تا «طرح ملی مسکن»، «نهضت ملی مسکن» و «مسکن ملی». طرحهای حمایتی حوزه مسکن در ایران با هدف کاهش فشار بازار اجاره، افزایش دسترسی به مسکن و خانهدار کردن اقشار متوسط و کمدرآمد طراحی و اجرا شدهاند؛ طرحهایی که در ظاهر قرار است مسیر خانهدار شدن را تسهیل کنند و امید دستیابی به سرپناهی پایدار را برای هزاران خانوار زنده نگه دارند.
با این حال تجربه اجرایی برخی از این طرحها در سالهای اخیر نشان میدهد فاصله میان هدفگذاری و واقعیت اجرا، گاه آنقدر زیاد شده که فرآیند ثبتنام و پیگیری به یک مسیر طولانی، پیچیده و فرساینده برای متقاضیان تبدیل میشود.
در چنین شرایط از ساکنان همخوانی ندارد. در این پرونده نیز افراد با وجود 20 سال سکونت در اسلامشهر، صرفاً به دلیل بیمه محل کار در تهران از طرح حذف شده است.
تأخیر در اعلام نتایج؛ حتی در صورت وجود نقص در پرونده، مشخص نیست چرا اعلام نتیجه باید با تأخیر طولانی انجام شود. این موضوع فرصت برنامهریزی را از متقاضیان سلب میکند.
سکوت طولانی در فرآیند اجرا؛ پس از ثبتنام مجدد، متقاضیان برای مدت طولانی هیچ اطلاعرسانی یا پیامکی دریافت نمیکنند؛ نشانهای از ضعف در برنامهریزی اجرایی.
نبود زمین پیش از ثبتنام؛ ثبتنام بدون تأمین قطعی زمین، یکی از ریشههای اصلی این بلاتکلیفی است که در مواردی مانند اسلامشهر به پیشنهاد انتقال اجباری منجر شده است.
مدیریت مبتنی بر ریزش متقاضیان؛ ایجاد موانع مالی و اداری و درخواست آوردههای سنگین در بازههای کوتاه، در عمل میتواند به حذف بخشی از متقاضیان به دلیل ناتوانی مالی منجر شود.