کودکی هایم پر از پرواز بود…. همه ما انسان ها وقتی کودکی بیش نیستیم کفش های بزرگترها را می پوشیم، گاهی لباس های بابا و مامان و می پوشیدیم به خیال این که دنیای بزرگترها خیلی قشنگ تر از دنیای کودکی است که خیلی از کارها را نمی تونستیم انجام بدیم اما زهی خیال باطل که همان کودکی قشنگ ترین دنیای همه ی ما بود و قدرش را، نه که نمی دانستیم بلد نبودیم که بدانیم…
همیشه سعی می کنم کودک درونم زنده باشه حتی اگه 120 سال عمر کنم و بزرگ و بزرگ بشم.😍😍
گاهی آنقدر دلم میگیرد که این دلتنگی های کودکانه از چشمانم سرازیر می شود دست به قلم می شم و می نویسم و بعد اینجا برای شما دوستان تایپ می کنم
امیدوارم لذت ببرید و سعی کنید کودکی واقعی را به کودکانمان بفمانیم و کودک زیبای درونمان را همیشه پاک و زیبا زنده نگه داریم.