از نظر امام،مفسر قرآن کسی است که «مقصد» نزول را دریافت و تبیین کند

به گزارش خبرنگار مهر، در تاریخ پرماجرای انقلاب، هیچ روزی مانند دوازدهم بهمن نبود که در آن، مردی از دودمان پیامبران و بر شیوه‌ی آنان، با دستی پرمعجزه و دلی به عمق و وسعت دریا، در میان مردمی شایسته و چشم به راه، چون آیه‌ی رحمت فرود آمد و آنان را بر بال فرشتگان قدرت حق نشانید و تا عرش عزت و عظمت برکشید. و هیچ روزی چون چهاردهم خرداد نبود که در آن، طوفان مصیبت و عزا، بر این مردم تازیانه‌ی غم و اندوه فرود آورد. ایران یک دل شد و آن دل در حسرتی گدازنده سوخت، و یک چشم شد و آن چشم در مصیبتی عظیم گریست.‏‏هر چند ابعاد وسیعی ا، «جهاد» و «صبر» در افق قرآنی، این مفاهیم را از معنای ایستا خارج کرده و به آن‌ها پویایی بخشیدند.

امام خمینی با رویکردی نوین و با تکیه بر سنت‌های اصیل اسلامی، تفسیر را از حجره‌های بسته به متن زندگی و مبارزات اجتماعی کشاندند. ایشان با تلفیق عقل، عشق و وحی، مدلی از فهم دینی را ارائه دادند که در آن «معنویت» مایه اصلی «سیاست» و «اخلاق» مبنای «حکومت» است. این روش تفسیری، فراتر از یک تخصص علمی، یک «شیوه زیستن» است که در آن فرد و جامعه در پرتو انوار قرآن به سوی مقصد غایی هستی حرکت می‌کنند. بنابراین، مطالعه اندیشه‌های تفسیری ایشان برای هر پژوهشگری که به دنبال درک پیوند میان دین و دنیای مدرن است، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر می‌نماید.