داشتن عینک جلوی چشم ها برای دید بهتر همراه با دردسرهایی در برخی از مواقع است که همه افراد عینکی آن ها را حس می کنند. استفاده از عینک برای درست و دقیق دیدن جهان پیرامون یکی از مرسوم ترین روش های افرادی است که دچار ضعف بینایی هستند. این مساله کاملا بدیهی است اما صحبت ما در این مطلب در مورد مسایل پزشکی یا راه های درمان این مشکل نیست، بلکه می خواهیم از مصائبی برایتان بگوییم که فقط یک عینکی می تواند آن ها را درک کند.
وقتی خسته از سرکار بر می گردی و می خوای یه کم دراز بکشی
موقع نوشیدن یه فنجون چای داغ
وقتی دوستت عینک رو می گیره که مثلا روی صورت خودش امتحان کنه و با دستای چربش، شیشه های عینک رو لک می کنه و بعدش خیلی ریلکس اونو پس می ده
همه خونه رو زیر و رو می کنی که عینکت رو پیدا کنی و آخر سر می بینی روی سرت گذاشتیش
بعد از دو سال عینکی بودن با هر چی دم دست باشه، عینکت رو تمیز می کنی
وقتی بارون می باره!
وقتی دنبال عینکت می گردی
وقتی می خوای عینک دودی بزنی و بدون عینکت هیچی نمی بینی
وقتی دوستات ازت می خوان که عینکت رو برداری 🙂
وقتی از فضای سرد وارد فضای گرم می شی
+دکتر: بگو کدوم حروف رو نمی تونی بخونی.
-من: دکتر کجایی؟
تصویری که دوستام تصور می کنن من بدون عینک می بینم / تصویری که وقتی عینک ندارم، می بینیم
وقتی لنز گذاشتی و طبق عادت، عینکت رو روی چشمات تنظیم می کنی 🙂