کتاب مجموعه اشعار حسین منزوی

دریا نبودم اما توفان سرشت من بود
گرداب خویش گشتن در سرنوشت من بود

چون موج در تاطم در ورطه زنده بودن
هم سرنوشت من بود هم در سرشت من بود

لبت صریح ترین آیۀ شکوفایی است

و چشم هایت شعر سیاه گویایی است»

«مجنون بیابان ها افسانۀ مهجوری است

لیلای من، اینک من! مجنون خیابان ها»

«آخرین دیدار گفتم؟ عذر می خواهم عزیز!

آخرین باری که دیدم غرق خون دیدم منت

منبع  : ایران کتاب