پس پیروزی انقلاب اسلامی همواره یکی از اهداف نظام جمهوری اسلامی رسیدگی به مناطق محروم بوده است، از آنجایی که نظام سلامت در سالهای پس از انقلاب پیشرفت چشمگیری داشته یکی از برنامههای مهم همه دولتها ساخت بیمارستان و مراکز درمانی در مناطق کمتر برخوردار بوده که البته برای تحقق این امر چالشهایی وجود دارد.
یکی از چالشهای مهم در این باره نیمه کاره ماندن پروژهها به سبب کمبود بودجه و مسائل مالی است، از جمله دیگر چالشها میتوان به کمبود نیروی متخصص برای پرکردن مراکز درمانی و بیمارستانهای ساخته شده اشاره کرد.
البته در مورد بهرهمندی مردم مناطق محروم از امکانات درمانی دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. عدهای معتقدند نیازی نیست در همه مناطق کشور مراکز درمانی تخصصی و تجهیزات تخصصی و گرانقیمت وجود داشته باشد و ممکن است در بسیاری از مناطق این امکانات چندان مورد استفاده قرار نگیرد و تنها هزینههای سنگین و گزافی را به نظام سلامت تحمیل کند و بهتر است تخصیص امکانات بر اساس نیازسنجی صورت گیرد.