قابوسنامه و سیاستنامه دو اثر مهم از نثر فارسی در قرن پنجم هجری هستند که هر یک از زاویهای متفاوت به مسئله سیاست و زندگی اجتماعی میپردازند.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: بین اندرزهای دولتمرد آل زیار که در گنبد کاووس خفته است، و آنچه وزیر قدرتمند خفته در آرامگاه دارالبطیخ اصفهان نوشته، پیوندی تاریخی برقرار است که تا امروز مردم این سرزمین به آنها تکیه میکنند.
قرن پنجم هجری قمری یکی از دورههای مهم در تاریخ فرهنگ و اندیشه ایرانی ـ اسلامی به شمار میآید. در این دوره، همزمان با شکلگیری قدرتهای سیاسی و سامانیافتن ساختارهای اداری، زبان و ادبیات فارسی نیز به مرحلهای ااره اداره حکومت و حفظ نظم سیاسی است که بر ساختار قدرت و نظام اداری تمرکز دارد. سیاستنامه بیشتر به اداره دولت میپردازد، در حالی که قابوسنامه به تربیت انسانی میاندیشد که بتواند در زندگی و حتی در عرصه قدرت به درستی عمل کند. این دو اثر در کنار یکدیگر تصویری از پیوند میان اخلاق، تربیت و سیاست در اندیشه ایرانی قرن پنجم هجری ارائه میدهند و همچنان از منابع مهم برای مطالعه تاریخ فرهنگی و سیاسی ایران به شمار میآیند.
طاهره تهرانی