دکتر رزاقی گفت:«اختلال اضطرابی،اختلالی است که معمولا با دلواپسی همراه است که می تواند در اثر تکرار و تمرین فشارها و تنش هایی که که فرد در طی زندگی با آن مواجه بوده یادگرفته شود ودرونی شود وفرد یک عمر با مشکلات و حتی رفتارهای ساده واکنش افراطی از خود نشان بدهد.»
وی عوامل دخیل در ایجاد اضطراب را ناشی از فشار روانی که فرد در طی زندگی خود با آن دست و پنجه نرم می کند دانست و گفت:« اضطراب می تواند در اثر تکرار و تمرین فشارها وتنش هایی که فرد در طی زندگی با آن مواجه بوده یادگرفته شود و اضطراب را درونی کند و یک عمر با مشکلات و حتی رفتارهای ساده واکنش افراطی از خود نشان بدهد.
در این بخش می توان به این قضیه اشاره کرد که اضطراب می تواند در اثر مشاهده یاد گرفته شود ،برای مثال افراد در مسیر زندگی خود همیشه کسانی را در اطراف خود داشته اند که دچار دلهره و تشویش بوده اند و فرد این احساسات نگرانی را وارد ساختار درونی روانی خود می کند، در نهایت این اضطراب و نگرانی آموخته می شود.
اضطراب می تواند ناشی از تصورات شناختی افراد باشد و یا اینکه یک نوع برداشت ذهنی از اتفاق و حادثه ای که امکان وقوع آن غیر ممکن است.بنابراین می توان گفت یک نوع دل مشغولی ذهنی و نگرشی نسبت به آینده واتفاقی که هنوز بوجود نیامده است برای فرد وجود دارد .
اضطراب می تواند در اثر باورونگرانی درباره توانمندی های فردی نیز می باشد به گونه ای که این افراد توانایی های خود را قبول ندارند ،اعتماد بنفس کافی برخوردار نیستند،با مشکلی که پیش بیاید فرد واکنش های افراطی از خود نشان می دهد و به نوعی دچار مشکلات اضطرابی یا جسمانی می شود.»