«بولیمیا» یکی از بیماریهای روحی و ذهنی محسوب میشود که فرد مبتلا احساس گرسنگی شدیدی میکند؛و در پی تنشهای روحی در بازه زمانی کوتاهی،مقادیر زیادی غذا مصرف میکند و به سبب این مهار نداشتن بر غذا خوردن و برای جلوگیری از افزایش وزن به رفتارهای جبرانی دست میزند.
معمولا بیماران تسلطی بر غذا خوردن ندارند و غذاهایی را که کالری بالایی دارند و بلع و استفراغ آنها راحت است انتخاب میکنند.
ترس از افزایش وزن و به هم ریختن تناسب اندام سبب بروز رفتارهای جبرانی از جمله ورزشهای بسیار سخت،روزهداری،برنامه های غذایی سخت،تحریک برای ایجاد استفراغ،سوء استفاده از دیورتیکها (ادرارآورها)، سوء استفاده از مسهل ها،استفاده از داروهایی که سوخت و ساز بدن را افزایش میدهد مثل هورمونهای تیروئیدی می شود.
این افراد در مورد وزن خود بسیار حساس اند و، با تحریک برای بازگشت غذا و استفراغ،غذاهای خورده را استفراغ میکنند یا با مصرف دارو سبب ایجاد استفراغ میشوند.
علایمی که ممکن است این بیماران نشان دهند عبارت است از:
*علایم شایع دستگاه گوارش مثل درد شکم (بخصوص در افرادی که استفراغ را تحریک میکنند)،نفخ، یبوست،دفع گاز.
* علایم ریوی ناشی از ورود مواد غذایی به مجرای تنفسی که ممکن است سبب عفونت ریوی شود.
* قطع قاعدگی که در 50% از این بانوان رخ میدهد و در بیشتر موارد به صورت دورههای نامنظم قاعدگی بروز می کند.
* تورم پاها در افرادی که داروهای ادرار آور و مسهل استفاده میکنند.در معاینه فیزیکی این افراد، ممکن است بزرگی دوطرفه غدد پاروتید و غدد بزاقی مشهود باشد.
* همچنین،در افرادی که استفراغ را تحریک میکنند،زخمهایی روی زبان و لثه ایجاد میشود و اسید معده نیز سبب خوردگی و تخریب دندانها میشود.
بر اساس این گزارش،هنوز مشخص نیست که دقیقا مشارکت والدین در درمان و یا توجه آن ها به غذاخوردن نوجوان در خانه کدام درمان را ارتقا می بخشد.گفتنی است،بولیمیا یک اختلال ذهنی است که دختران نوجوان و جوان را گرفتار می سازد و با دوره ای غذا نخوردن و روزه داری مشخص می شود.