روز ۳۱ اردیبهشت در ایران روز اهدای عضو نامگذاری شده است.
کتایون نجفی زاده، مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان در گفتوگو با میزان ضمن تبریک این روز به همه افرادی که بدون چشمداشت سعی میکنند اعضای ارزشمند افراد مرگ مغزی زیر خاک نرود و به بیماران نیازمند پیوند برسد، گفت: ابتدا لازم است در رابطه با مرگ مغزی اطلاعات کافی داشته باشیم. قلب عضلهای است که باید به آن برق وصل شود تا انقباض پیدا کند و سبب ایجاد ضربان منظم شود. این برق از باتری خودکاری به وجود آمده که خداوند در بالای قلب قرار داده و از بافت عصبی تشکیل شده است و فقط با جابه جا کردن یونها امواج الکتریکی تولید میکند. این امواج در طول رشتههایی عصبی در قلب منتشر میشوند و ضربان ایجاد میکنند. این گره برای انجام این کار به اکسیژن نیاز دارد و اکسیژن از طریق ریهها میرسد، حتی وقتی که خوابیم یا حواسمان نیست نفس میکشیم، بنابراین به طور خودکار از مرکز تنفس در ساقه مغز فرمان نفس میرسد و اگر به هر دلیلی سلولهای مغزی نتوانند این فرمان را صادر کنند نفس قطع میشود.
وی ادامه داد: اگر ضربهای به دست وارد شود ورم میکند ولی اگه سر دچار ضربه شود از آنجایی که جمجمه سخت و استخوانی است ورم نمیکند و در نتیجه فشار داخل این عضو بسیار بالا میرود و تمام رگهایی که از گردن برای خون رسانی مغز و ساقه مغز وارد جمجمه شدند بسته میشوند و نتیجه این بسته شدن این است که تمام سلولهای مغز و ساقه مغز میمیرند و عملکردشان به طور کامل و برای همیشه از دست میرود، این وضعیت با کما متفاوت است. در کما ساختمان سرجایش قرار دارد اما کار نمیکند. برای مثال ممکن است فردی قند خونش پایین آید و به کما رود و هنگامی که به او قند تزریق میشود هوشیار میشود، یعنی ساختمان وجود دارد فقط عمل نمیکند. بنابراین کما با مرگ مغزی کاملاً متفاوت است. در مرگ مغزی به دلیل تخریب سلولها امکان برگشت وجود ندارد و چنانچه ۳ روز بعد از بروز مرگ مغزی جمجمه فردی که دچار مرگ مغزی شده را باز کنیم شاهد وجود مادهای متعفن و بیشکلی هستیم و دیگر آن مغز پر چین و چکن وجود ندارد.