نازوب، پرسشی از دکتر سیما فردوسی روانشناس خانواده
بسیاری از مادران و پدران با شنیدن اسم مهدکودک یاد والدین کارمند میافتند و تصور میکنند مهدکودک جایی است که میتوانند فرزندشان را برای چند ساعت به افرادی بسپارند و خودشان به کارشان برسند. اما در یک کلام باید گفت مهدکودک صرفا جایی نیست که سرپرستی کودکتان را بپذیرد بلکه جایی است برای آموزش و اجتماعی شدن او. در گفتگو با دکتر سیما فردوسی، روانشناس و عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی، کوشیدهایم در این خصوص اطلاعات بیشتری کسب کنیم…
سوال : خانم دکتر! شما سپردن کودکان به مهدکودک را تایید میکنید یا خیر؟
بهتر است کودکان تا پایان 2 سالگی در محیط خانواده و نزد والدین خود باشند. احساس امنیت روانی اولیه و وابستگیهای عاطفی باید به صورت صحیح و طبیعی در خانواده شکل بگیرد. از این سن به بعد کودکان به تجربههای اجتماعی نیز نیاز دارند. ارتباط با همسالان و آموختن بسیاری از مفاهیم را میتوان از طریق اجتماع و همسالان برای فرزندان مهیا کرد. رشد اجتماعی کودک، نحوه ارتباط با دیگران و یادگیری زبان و درک مفاهیم کلامی و غیرکلامی در یک مهدکودک خوب که از معیارهای لازم برای رشد اجتماعی و کلامی کودکان برخوردار باشد، ضروری به نظر میرسد. دریک مهد کودک برنامه کودکان از نظم و انضباط خاصی برخوردار میشود. برنامه خواب و خوراک آنها به طور منظم از قاعده خاصی پیروی میکند. همچنین آموزش بسیاری از مطالب که ممکن است مادر، در منزل به صورت پراکنده یا به طور غیرعلمی به فرزندش بیاموزد، در مهدکودک به صورت منظم و روشمند در جمع و به صورت گروهی آموخته میشود. به طور کلی کودک در این مرحله برای سالهای آینده که باید ساعتهای بیشتری را از خانه دور باشد، آماده میشود.
سوال : خیلی وقتها، بچهها تمایلی به مهد کودک ندارند؛ دراین مواقع چه کار کنیم؟
بله؛ همه کودکان در روزهای اول، رفتن به مهد را به خوبی نمیپذیرند و بیتابیها و اضطرابهای زیادی از خود نشان میدهند اما اگر مربیان تعلیمدیده و مجرب در مهد باشند و همکاری درستی بین والدین و مربیان به وجود آید، محیط مهدکودک میتواند از جذابیت خاصی برای کودک برخوردار باشد. روشهایی که برای علاقهمند کردن کودکان به مهد به کار گرفته میشود باید علمی، تخصصی و خالی از هر گونه تهدید و ترس باشد. مربیان نیز باید با توجه به معیارهای خاصی انتخاب شوند. مربیان باید از ویژگیهای خاصی برخوردار باشند تا بتوانند به عنوان جایگزین مادر، امنیت و آرامش لازم را به کودک بدهند زیرا کودکان هم مانند بزرگسالان شخصیت، رفتار و منشهای متفاوتی دارند بنابراین مهد مکانی است که باید بتواند رفتارهای درست کودکان را تشویق و رفتارهای نادرست آنها را اصلاح کند و در جهت رشد طبیعی و هنجار کودکان در زمینههای جسمی، ذهنی، عاطفی و اجتماعی قدم بردارد.