صدای آژیر یا پیامهای هشدار در بسیاری از شهرهای جهان چند دقیقه پیش از رسیدن موشکها بلند میشود. چند دقیقهای که میتواند همه چیز را تغییر دهد. اما در جنگ اخیر هیچ صدای آژیری بلند نشد، هشداری داده نشد و هیچ سامانهای به مردم نگفت که قرار است چه اتفاقی بیفتد.
به گزارش پیوست، در ادبیات دفاعی، «آمادگی» مفهومی است که تنها در بحران قابل ارزیابی است. هر رزمایشی، هر سند راهبردی و هر اعتباری که صرف سیستمهای هشدار میشود، در نهایت در لحظهای سنجیده میشود که تهدید واقعی است و جمعیت غیرنظامی باید در کمترین زمان ممکن آگاه شود. در جریان حملات اخیر، آن لحظه فرارسید و سیستمها ساکت ماندند.
بارها خبرهایی از راهاندازی سیستمهای هشدار منتشر شده حتی شواهدی مانند نصب آژیر و بلندگو در سطح برخی شهرها نشان میدهد احتمالا اقداماتی در این زمینه انجام شده است. بنابراین هر چند با قطعیت نمیتوان گفت اما ظواهر نشان میدهند که زیرساختهای لازم برای فعالسازی سیستم هشدار عمومی در کشور وجود داشت. Cell Broadcast روی شبکههای اپراتوری پیکربندی شده بود، سامانه EAS تجهیز شده بود و مسئولان بارها از کارایی راهحلها و برنامهریزیهایی گفتند که دقیقاً برای این سناریو طراحی شده بودند. به عنوان مثال جمعیت هلال احمر در یک نشست خبری از کاربرد این سامانهها گفت حتی در یک مورد، همراه اول به اشتباه برای برخی از شهروندان سیستم هشدار ارسال کرده بود که بعدا اعلام شد برای تست بوده است. اما متاسفانه در شرایط بحرانی هیچکدام از این سیستمهای هشدار فعال نشدند.