یک جامعهشناس سیاسی، به واکاوی نقش بیبدیل جامعه در بازآفرینی مولفههای قدرت، یگانگی هویت ایرانی-اسلامی و تقابل بنیادین عقلانیت توحیدی با اومانیسمِ غربی پرداخت.
به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، تاریخ انقلاب اسلامی مردم ایران، از همان آغاز با آزمونهای دشواری گره خورده که عبور از هریک از آنها، نیازمند بازخوانی دقیق نسبت میان «مردم» و «حاکمیت» است. در جنگ اخیر و متعاقب شهادت جانسوز آیتالله خامنهای و بسیاری از فرماندهان ارشد، برخلاف الگوهای رایج در علوم سیاسی کلاسیک، این حضور معنادار تودههای مردم بود که خلاءهای ساختاری را پر کرده و نظام را در یکی از حساسترین دورههای انتقال قدرت (تعیین رهبری جدید) حفظ کرد. دکتر علی کاکادزفولی معتقد است که ما با «انسان ایرانی» جدیدی مواجه هستیم که از مرز تبعیت محض عبور کرده و به مقام «فاعلیت تاریخی» رسیده است؛ انسانی که ریشه در اسطورههای زایشی دارد و عقلانیت خود را از چشمهی متعالی وحی میگیرد.