خودکشی بیشتر در چه بازه سنیای دیده میشود؟
آسیباجتماعی سن و سال ندارد؛ اما برخی بررسیهای اولیه حاکی از آن است که بیشترین خودکشیها در افراد 15 تا 45 سال رخ میدهد و تمایل به خودکشی در 12 تا 15 سالگی به اوج میرسد؛ زیرا افراد در این دروه بحرانیترین زمان زندگی خود را طی میکنند و بروز تغییر در هورمونها زمینه خودکشی را تقویت میکند.
یعنی سن نوجوانی، سن خودکشی است؟
نه دقیقاً؛ در این سن بچهها به شدت الگوپذیر میشوند و در کشور ما نیز به شدت این الگوها بهخصوص از طریق رسانهها به مردم تزریق میشود.در این سن فرد نه فقط به دلیل ناراحتی، گاهی به دلیل تجربه یک حس یا دیدن عکسالعمل اطرافیان دست به این کار میزند؛ یعنی در یک سریال یا فیلم این اتفاق را میبیند و دوست دارد که آن را تجربه کند.
چه تغییری در روشهای خودکشی ایجاد شده است؟
بررسی روشهای خودکشی نشان میدهد در کشور ما تعدادی از زنانی که میخواهند دست به خودکشی بزنند، خودسوزی میکنند. استفاده از دارو، سم، پارگی عروق، حلق آویز کردن و پرش از ارتفاع نیز از روشهای کلی این عمل به شمار میرود.
چطور یک رسانه میتواند مرگ را تزریق کند؟
در ایجاد این حس به هیچ عنوان رسانه را دست کم نگیرید. در خودکشی فرد باید به پوچی برسد، این پوچی همان به اصطلاح ته خط است؛ علل زیادی برای رسیدن به این حس وجود دارد اما وقتی ایجاد شد، مرگآور میشود. برای نمونه یک نوجوان به دلیل مشکلات خانوادگی مجبور است تمام روز را کار کند، به مدرسه نمیرود، خواستههایش برآورده نمیشوند در این بین وقتی به خانه میآید تا استراحت کند.
خودکشی قابل پیشگیری است؟
به طور حتم میتوان از آن پیشگیری کرد؛ بهتر است رسانهها به جای پخش فیلمهایی درباره مرگ و گسترش غم در جامعه از موضوعهایی برای امیدبخشی استفاده کنند. این نکته را نباید از نظر دور کرد که افسردگی نیز منجر به ایجاد حس پوچی و اقدام به خودکشی میشود؛ بنابراین باید این بیماری را در مراحل نخست درمان کرد تا به خودکشی ختم نشود.
