یک متخصص زیست فناوری ضمن تشریح ابعاد تروریسم علمی علیه بانکهای سلولی کشور، از وضعیت ایمنی زیستی ساکنان مناطق اطراف و توان بازسازی زنجیره سلامت ایران سخن میگوید.
به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، تخریب آزمایشگاههای مرجع انستیتو پاستور ایران تنها یک واقعه داخلی نیست بلکه ضربهای مهلک به شبکه پایش بیماریهای واگیر در غرب آسیا و تهدیدی جدی برای امنیت زیستی همسایگان ایران محسوب میشود.
انستیتو پاستور ایران به عنوان ستون فقرات نظام سلامت و مرکز همکاریهای سازمان جهانی بهداشت، همواره نقشی حیاتی در مهار اپیدمیها ایفا کرده است. حمله اخیر به این مرکز و نابودی سیزده آزمایشگاه مرجع، پرسشهای تکاندهندهای را درباره آینده سلامت در منطقه و سرنوشت بانکهای سلولی کشور ایجاد کرده است. قانعی، که خود با سابقهی بیش از یک دهه سکانداری ستاد توسعه زیستفناوری و نقش و مدیریتش در تولید بخش بزرگی از تولید داروهای با تکنولوژی بالا، باید معمار زیستفناوری ایران، دانسته شود و پیشینهی ریاست بر انستیتو پاستور را هم در کارنامه دارد در تشریح ابعاد و پیامدهای آنچه در این جنایت علمی بر سر امنیت بهداشتی ایران و جهان آمده اهلیتی درخور دارد.