اما ماجرای فیلمهایی که در این یکی دو روز دیدم کمی با این الگوی آشنا و همیشگی متفاوت بود. از «خون شد» ساخته مسعود کیمیایی آغاز میکنم که تنها نسبتش با فناوری گوشیِ موبایلی بود در پاکت مقوایی پیچیده شده. اهدا کننده گویی که خبر مهمی در دست داشته باشد، با قطعیتی مردانه میگوید: «این اسمش موبایله! اینروزا کسی بدون این از خونه بیرون نمیره»
قهرمان داستان ما هم چنان با تعجب بدان مینگرد که گویی موبایل همین دیروز اختراع شده و او تنها چند روزی است که از اخبار روز جا مانده است. به هر حال تصویری از موبایل به نمایش درنمیآید تنها در نمای بعد صدای آن را میشنویم که از جیب او بیرون میآید. برادر میگوید: «برش دار دیگه بابا! موبایله» و او در لانگ شات با دستپاچگی و تمسخر دکمه پاسخ را میزند و شروع به صحبت میکند.