از نظر خیلی از کشورهای توسعهیافته، هوش مصنوعی یعنی خلق ثروت و قدرت از دادهها و اطلاعات. در همین راستا رقابتی سنگین برای بهرهگیری از این علم و تکنولوژی در دنیا به وجود آمده است و صاحبان تکنولوژی نوین به خوبی دریافتهاند که اگر صاحب این تکنولوژی نیز باشند، انگار صاحب ذخایر نفت و گاز دنیا هستند. اگر مروری بر سرمایهگذاریهای کشورهای مختلف بر اساس آمارهای تاییدشده توسط آنها داشته باشیم، متوجه خواهیم شد که چرا نباید از قافله عقب بمانیم. به عنوان مثال شرکتهای هوش مصنوعی چینی تا سپتامبر ۲۰۲۰ بیش از ۳۷.۷ میلیارد دلار سرمایهگذاری انجام دادهاند که دومین سرمایهگذاری هنگفت و خطرپذیر در جهان محسوب میشود. همچنین در یک زمینه گستردهتر، سرمایهگذاری تحقیق و توسعه در بخش هوش مصنوعی توسط شرکتهای آمریکایی ۲۳۷ درصد بیشتر از سرمایهگذاری تحقیق و توسعه کشور چین است.
مسیر دستیابی به قلههای صنعت هوشمندسازی بسیار مشابه به دستیابی به انرژیهای نو مثل انرژی هستهای و حتی جنگ افزارهای هستهای است و در آینده نه چندان دور شاهد خواهیم بود که سازمان بینالمللی هوش مصنوعی مثل سازمان بینالمللی انرژی اتمی ایجاد خواهد شد و چند کشور پرچمدار، خود را ارباب بقیه خواهند دانست تا استانداردها و خواستههای خود را به بقیه دیکته کنند. در آن زمان اگر ما سرعت توسعه خود را در این زمینه افزایش نداده باشیم و از بازیگرهای اصلی این صنعت نباشیم، موفق نخواهیم شد بهره لازم را ببریم و در نتیجه شاهد وابستگیهای زیادی خواهیم بود که ما را در مقابل آنها دچار محدودیتهای فراوان خواهد کرد و متحمل پرداخت هزینههای زیادی میشویم.