در شرایط فعلی سینمای ایران، «آقای زالو» با وجود تمام ضعفها، اثری آبرومند و قابل احترام است که نمیتوان بهسادگی از کنار آن عبور کرد.
فیلم آقای زالو را میتوان بهترین و پختهترین فیلم مهران احمدی تا امروز دانست؛ اثری که ادامهدهنده مسیری است که او از «مصادره» آغاز کرده بود؛ چراغ انداختن بر نقاط خاموش، تاریک و کمتر روایتشده دهه شصت. دههای که همچنان ظرفیتهای دراماتیک فراوانی دارد و پرداختن به آن، بهویژه در قالب سینمای کمدی، همواره با ریسک و حساسیت همراه بوده است.
