هنوز یک ماه از نامگذاری سال ۱۴۰۱ تحت عنوان «تولید، دانشبنیان و اشتغالآفرین» نگذشته اما جستهگریخته خبرهایی از سرمایهگذاری بانکها و موسسات دولتی در حوزه دانشبنیان و استارتآپها به گوش میرسد، اما چطور نامگذاری سال دانشبنیان میتواند مانند یک شمشیر دولبه برای شرکتهای این حوزه عمل کند؟
به گزارش پیوست، برخی از صاحبنظران معتقدند اگرچه با یک نگاه خوشبینانه از این نامگذاری به این نتیجه میرسیم که دولت و مجلس به رشد و توسعه روی خوش نشان دادهاند اما از طرف دیگر تجربهها نه فقط در ایران که در کل دنیا نشان داده ورود دولت به هر حوزهای در بخش خصوصی حتی با نگاه حمایتی نیز در نهایت با شکست مواجه بوده است.
یونس حمیدی، دبیر انجمن سرمایهگذاریهای خطرپذیر کشور، در این باره به پیوست میگوید: وضعیت کلی اقتصاد ایران به نحوی است که در برخی از حوزهها به بنبست رسیده و دولت به این نتیجه رسیده که لازمه تغییر در این وضعیت توجه به حوزه نوآوری و شرکتهای دانشبنیان است. اما اساس این نامگذاری آنچنان که باید مبتنی بر مدلهای رشد نیست. در واقع ما فقط از این جهت که در حوزه واردات تحریم و محدودیت داشتیم به سمت مهندسی معکوس رفتیم، هرچند این تولیدات ارزشمند است اما این تولیدات در فضایی رشد پیدا کردهاند که رقابتی وجود ندارد و با دنیا نیز در ارتباط نیستیم.